പണ്ട് പണ്ട്, ആര്യൻ എന്ന് പേരുള്ള ഒരു ദയാലുവായ രാജകുമാരൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പക്കൽ ഒരു മാന്ത്രിക നീലക്കല്ലുണ്ടായിരുന്നു. ആ കല്ല് തൊട്ടാൽ മതിയായിരുന്നു, ജനങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമുള്ള ഭക്ഷണവും വസ്ത്രവും മരുന്നും താനേ ഉണ്ടായേനെ. ആര്യൻ ആ കല്ല് ഉപയോഗിച്ച് തന്റെ പ്രജകളെ പരിപാലിച്ചു. എന്നാൽ ഒരു ദിവസം ആ മാന്ത്രികക്കല്ല് കാണാതായി.
ആര്യൻ സങ്കടത്തോടെ അത് തേടി കാട്ടിലേക്ക് പോയി. അവിടെ ഒരു വൃദ്ധനായ മൂങ്ങ അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിച്ചു, "രാജകുമാരാ, എന്താണ് ഇത്ര വിഷമിച്ചിരിക്കുന്നത്?"
"എന്റെ മാന്ത്രികക്കല്ല് നഷ്ടപ്പെട്ടു. അത് ഇല്ലാതെ എനിക്ക് എന്റെ ജനങ്ങളെ സഹായിക്കാൻ കഴിയില്ല. അവർക്ക് ഭക്ഷണം നൽകാനും രോഗികളെ ചികിത്സിക്കാനും എനിക്ക് കഴിയില്ല," ആര്യൻ പറഞ്ഞു.
മൂങ്ങ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു, "രാജകുമാരാ, സഹായിക്കാൻ ഒരു കല്ല് തന്നെ വേണോ? നിങ്ങളുടെ കൈകളും ബുദ്ധിയും സ്നേഹവും ഇല്ലേ?"
ആര്യൻ ആലോചിച്ചു. മൂങ്ങ പറഞ്ഞത് ശരിയാണെന്ന് അയാൾക്ക് തോന്നി. മാന്ത്രികതയില്ലാതെ തന്നെ ജനങ്ങളെ സഹായിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് അയാൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
അന്ന് മുതൽ ആര്യൻ മാറി. അദ്ദേഹം കൊട്ടാരം വിട്ട് ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ ജീവിച്ചു. കാട്ടിൽ മുറിവേറ്റ ഒരു കുട്ടിമാൻവിനെ കണ്ടപ്പോൾ, മാന്ത്രികതയ്ക്ക് പകരം തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് മുറിവ് ശുദ്ധീകരിക്കുകയും ഔഷധസസ്യങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ചികിത്സിക്കുകയും ചെയ്തു. പ്രായമായവരെ സഹായിച്ചു, കുട്ടികളെ പഠിപ്പിച്ചു. അദ്ദേഹം ചെയ്യുന്ന ഓരോ കാര്യത്തിലും മാന്ത്രികതയേക്കാൾ വലിയ സ്നേഹം ഉണ്ടായിരുന്നു.
കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം, കൊട്ടാരത്തിലെ കുളത്തിൽ ആ നീലക്കല്ല് തിളങ്ങുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു. അദ്ദേഹം അത് കയ്യിലെടുത്തപ്പോൾ കല്ല് സംസാരിച്ചു: "ആര്യൻ, നീ വലിയൊരു പരീക്ഷണം ജയിച്ചു കഴിഞ്ഞു. യഥാർത്ഥ കരുത്ത് ഉള്ളിലുണ്ടെന്ന് നീ മനസ്സിലാക്കി. നിന്റെ സ്നേഹം കാരണം ഈ കല്ലിന് ഇപ്പോൾ കൂടുതൽ ശക്തിയുണ്ട്."
ആര്യൻ ആ മാന്ത്രികതയും തന്റെ സ്നേഹവും ഉപയോഗിച്ച് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ രാജാവായി മാറി.
Moral
സഹായിക്കാൻ മാന്ത്രികതയല്ല, സ്നേഹവും പ്രവൃത്തികളുമാണ് വേണ്ടത്.
