ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾಯಾ ಎಂಬ ರಾಜಕುಮಾರಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳು ನೋಡಲು ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದಳು, ಆದರೆ ಅವಳ ಸ್ವಭಾವ ಮಾತ್ರ ತುಂಬಾ ಕೋಪಿಷ್ಠವಾಗಿತ್ತು. ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ವಿಷಯಗಳಿಗೂ ಅವಳು ಸಿಟ್ಟಾಗುತ್ತಿದ್ದಳು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಒಂದು ದಿನ, ಕೆಲಸದವಳೊಬ್ಬಳು ಮಾಡಿದ ಸಣ್ಣ ತಪ್ಪಿಗಾಗಿ ಮಾಯಾ ತುಂಬಾ ಸಿಟ್ಟಾದಳು. ಅವಳು ಕೋಪದಿಂದ ತೋಟಕ್ಕೆ ಹೋದಳು. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೊಳೆಯುವ ಚಿನ್ನದ ಲಿಲಿ ಹೂವನ್ನು ಕಂಡಳು. ಆ ಹೂವಿನ ಅಂದವನ್ನು ಕಂಡು ಮಾಯಾಗೆ ಅಸೂಯೆಯಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಕಿತ್ತುಹಾಕಲು ಹೋದಳು.
ಆಗ ಆ ಹೂವು ಮಾತನಾಡತೊಡಗಿತು: "ರಾಜಕುಮಾರಿ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನನ್ನು ಕಿತ್ತುಹಾಕಬೇಡಿ. ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವು ಹೂವಿನ ದಳಗಳಲ್ಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಮನುಷ್ಯನ ಗುಣದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿ ಇದ್ದರೆ, ನೀವು ಈ ಹೂವಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತೀರಿ."
ಮಯಾ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತಳಾದಳು. ಹೂವು ಒಂದು ಸವಾಲನ್ನು ಹಾಕಿತು: "ಒಂದು ವಾರದವರೆಗೆ ನೀವು ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಸಿಟ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೆ, ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ನಗುಮುಖದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಮುಖದ ಸೌಂದರ್ಯ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ."
ಮಯಾ ಆ ಸವಾಲನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು. ಅಂದಿನಿಂದ ಅವಳು ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ವರ್ತಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು. ಅಡುಗೆಯವನು ಅವಳಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಸಿಹಿಯ ಬದಲು ಆರೋಗ್ಯಕರ ಆಹಾರ ನೀಡಿದಾಗಲೂ ಅವಳು ಸಿಟ್ಟಾಗಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ನಗುಮುಖದಿಂದ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಿದಳು. ಅವಳ ಈ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅರಮನೆಯವರೆಲ್ಲರೂ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.
ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಅವಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಕಾಂತಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಅಳಿಲು ಅವಳ ಬಳಿ ಬಂದು, "ರಾಜಕುಮಾರಿ, ನಿಮ್ಮ ಮುಖ ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದೆ?" ಎಂದು ಕೇಳಿತು.
ಅಲ್ಲಿನ ಹಳೆಯ ಮರವೊಂದು ಹೇಳಿತು, "ಅಳಿಯೇ, ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಒಬ್ಬರ ಗುಣ ಬದಲಾದಾಗ ಅವರ ಹೊರಗಿನ ಸೌಂದರ್ಯವೂ ತಾನಾಗಿಯೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ."
ಮಯಾ ಹೂವಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಿದಳು. ಅವಳ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣದಿಂದಾಗಿ ಅವಳ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ದೈವಿಕವಾದ ಪ್ರಭೆಯು ಮೂಡಿತು. ಅವಳು ಕೇವಲ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಗುಣದಲ್ಲಿಯೂ ಅಪ್ರತಿಮ ಸುಂದರಿಯಾದಳು.
ಕಥೆಯ ನೀತಿ
ನೈಜ ಸೌಂದರ್ಯವು ಹೊರಗಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿಲ್ಲ, ಅದು ನಮ್ಮ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದೆ.
