ಒಂದು ಶಾಂತವಾದ ಹಳ್ಳಿಯ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ, ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಮೀನಾಕ್ಷಿ ಎಂಬ ವೃದ್ಧೆ ಮತ್ತು ಅವಳ ಸಾಕು ನಾಯಿ ಜಿಮ್ಮಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಒಂದು ಸಂಜೆ, ಅವರು ಹೊರಗೆ ಬಂದಾಗ ಜಿಮ್ಮಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಕಾಡಿನ ಕಡೆಗೆ ಓಡತೊಡಗಿತು. ಜಿಮ್ಮಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಮೀನಾಕ್ಷಿ ಕಾಡಿನೊಳಗೆ ಹೋದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಶಿಥಿಲಗೊಂಡ ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ಕಂಡಳು. ಅದರ ಪ್ರವೇಶ ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ, "ಎಚ್ಚರಿಕೆ! ಒಳಗೆ ಹೋಗಬೇಡಿ!" ಎಂಬ ಬೋರ್ಡ್ ನೇತಾಡುತ್ತಿತ್ತು.
ಮೀನಾಕ್ಷಿಗೆ ಭಯವಾದರೂ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕುತೂಹಲ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. "ಆ ಕಟ್ಟಡದ ಒಳಗೆ ಏನಿದೆ? ಯಾವುದಾದರೂ ನಿಧಿಯಿದೆಯೇ?" ಎಂದು ಅವಳು ಯೋಚಿಸಿದಳು.
ಅಂದು ರಾತ್ರಿ ಅವಳ ಪತಿ ಸೋಮು ಬಂದಾಗ ಅವಳು ನಡೆದ ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದಳು. ಸೋಮು ಬಹಳ ವಿವೇಕಿ. "ಮೀನಾಕ್ಷಿ, ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಫಲಕವಿದ್ದರೆ ನಾವು ಅದನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು. ಅನಗತ್ಯ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಬೇಡ," ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮಲಗಿದನು.
ಆದರೆ ಮೀನಾಕ್ಷಿಯ ಕುತೂಹಲ ತಣ್ಣಗಾಗಲಿಲ್ಲ. ಎರಡು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಒಂದು ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ರಾತ್ರಿ, ಸೋಮು ಗಾಢ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಮೀನಾಕ್ಷಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ದೀಪವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಗುಟ್ಟಾಗಿ ಆ ಕಟ್ಟಡದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದಳು.
ಕಟ್ಟಡದ ಒಳಗೆ ತುಂಬಾ ಕತ್ತಲಿತ್ತು. ಮೆಲ್ಲನೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಾ ಅವಳು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕೋಣೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದಳು. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಮರದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಇತ್ತು. "ಖಂಡಿತ ಇದರಲ್ಲಿ ನಿಧಿ ಇರಲೇಬೇಕು!" ಎಂದು ಅಂದುಕೊಂಡ ಅವಳು, ನಡುಗುವ ಕೈಗಳಿಂದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ತೆರೆದಳು.
ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಒಳಗೆ ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಾಗದದ ಚೂರು ಇತ್ತು! ಅದನ್ನು ಓದಿದಾಗ ಹೀಗೆ ಬರೆಯಲಾಗಿತ್ತು: "ಕುತೂಹಲಿಗಳೇ ಗಮನಿಸಿ: ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ನಿಧಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಅಪಾಯವೂ ಇಲ್ಲ. ನೀವು ಯಾಕೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ? ಬೇಗ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಮಲಗಲು," - ಸೋಮು.
ಅದು ಸೋಮು ಮಾಡಿದ ತಮಾಷೆಯಾಗಿತ್ತು! ಮೀನಾಕ್ಷಿಗೆ ತನ್ನ ಅತಿಯಾದ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಮುಜುಗರವಾಯಿತು. ಅವಳು ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಮನೆಗೆ ಮರಳಿದಾಗ, ಸೋಮು ನಗುತ್ತಾ ಅವಳಿಗೆ ಬುದ್ಧಿವಾದ ಹೇಳಿದನು.
Moral
ಅತಿಯಾದ ಕುತೂಹಲವು ಅನಗತ್ಯ ಮುಜುಗರಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು.
