ಬೆಟ್ಟಗಳ ಸಮೀಪವಿರುವ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಆದಿ ಮತ್ತು ನಿಲಾ ಎಂಬ ಅಣ್ಣತಮ್ಮಂದಿರು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಈസ്റ്റರ್ ಹಬ್ಬದ ಸಮಯವಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಹಳ್ಳಿಯ ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳು ತೋಟಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟಿರುವ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಆಟದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು.
ಆದಿಗೆ ಒಂದು ಕುತೂಹಲವಾಯಿತು. "ನಿಲಾ, ನಾವು ಯಾಕೆ ಈ ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೇವೆ? ಈ ಆಟದ ಅರ್ಥವೇನು?" ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ನಿಲಾ ನಗುತ್ತಾ, "ನೀನೇ ಹುಡುಕಿಕೋ ಆದಿ, ನಿನಗೆ ಉತ್ತರ ಸಿಗುತ್ತದೆ!" ಎಂದಳು.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪೊದೆಯ ಒಳಗಿನಿಂದ ಒಂದು ಕೋಳಿ 'ಕೊಕ್ ಕೊಕ್' ಎಂದು ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಾ ಹೊರಬಂತು. ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಮೊಟ್ಟೆಗಳಿದ್ದವು. ನಿಲಾ ಅವುಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದಳು.
ಅಂದು ಸಂಜೆ ಆದಿ ತುಂಬಾ ಕೊಳಕಿಯಾಗಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದನು. ಅವನ ತಂದೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೋಪಗೊಂಡರು. "ಆದಿ, ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ಅಶುದ್ಧವಾಗಿದ್ದೀಯೆ? ಹೊರಗಡೆ ಆಡಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಮೇಲೆ ಕೈಕಾಲು ತೊಳೆಯದಿದ್ದರೆ ಕೀಟಗಳು ಮತ್ತು ರೋಗಗಳು ಬರುತ್ತವೆ!" ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿದರು.
ಮರುದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಆದಿ ಎಚ್ಚರವಾದಾಗ ಅವನು ತನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡನು. ನಿಲಾಗೆ ತೀವ್ರವಾದ ಜ್ವರ ಬಂದಿದ್ದರಿಂದ, ಅವಳನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಇಡಲು ಪೋಷಕರು ಅವಳನ್ನು ಅಂಕಲ್ ಮನೆಗೆ ಕರೆತಂದಿದ್ದರು.
ಆದಿಗೆ ತುಂಬಾ ಬೇಸರವಾಯಿತು. ಅವನು ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಅಂಕಲ್ ಮತ್ತು ಅತ್ತೆ ಅವನನ್ನು ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ನಿಲಾ ಯಾವಾಗ ಗುಣವಾಗುತ್ತಾಳೆ ಎಂಬ ಚಿಂತೆ ಆದಿಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿತ್ತು.
ಒಂದು ದಿನ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆದಿ ಒಂದು ಮರದ ಮೇಲೆ ಕುಟ್ಟೊಂದು ಗೂಡು ಕಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಎರಡು ದೊಡ್ಡ ಹದ್ದುಗಳು ಆ ಗೂಡನ್ನು ആക്രമಿಸಲು ಬಂದವು. ಆದಿ ತಕ್ಷಣ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಲ್ಲನ್ನು ಎಸೆದು ಹದ್ದುಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿದನು.
ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಆದಿಯ ಅತ್ತೆ ಅವನ ಕೊಳಕನ್ನು ನೋಡಿ ಕೇಳಿದರು, "ಏನಾಯ್ತು ಆದಿ, ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ಕೊಳಕಾಗಿದ್ದೀಯೆ?" ಆದಿ ತಾನು ಗೂಡು ಉಳಿಸಿದ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದನು. ಹದ್ದುಗಳು ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕದಿಯಲು ಬಂದಿದ್ದವು ಎಂದು ತಿಳಿದ ಮೇಲೆ ಅಂಕಲ್ ಕೂಡಲೇ ಅವನನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದರು.
ನಿಲಾ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಗುಣಮುಖಳಾದಳು. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆದಿ ಸ್ವಚ್ಛತೆಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಕಲಿತನು. ಹೊರಗೆ ಆಡಿದ ಮೇಲೆ ಕೈಕಾಲುಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತೊಳೆಯುವುದು ಎಂಬ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡನು. ನಂತರ ಅವರು ಚರ್ಚ್ಗೆ ಹೋದಾಗ, ಅಲ್ಲಿನ ಪಾದ್ರಿಯವರು ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದರು. ಮೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಒಂದು ಹೊಸ ಜೀವವು ಹೊರಬರುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಅವರು ವಿವರಿಸಿದರು.
ಆಗ ಆದಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು, ಮೊಟ್ಟೆ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಆಟವಲ್ಲ, ಅದು ಒಂದು ಹೊಸ ಆರಂಭದ ಸಂಕೇತ ಎಂದು. ನಿಲಾ ಕಾಯಿಲೆಯಿಂದ ಚೇತರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೊಸ ಜೀವನ ಆರಂಭಿಸಿದಂತೆ, ಮೊಟ್ಟೆಯೂ ಹೊಸ ಜೀವನದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅವನು ಅರಿತನು.
