அழகிய மலைப்பகுதியில் ஒரு சிறிய கிராமம் இருந்தது. அங்கு வசித்து வந்த சிறுவன் ஆதி, தன் தங்கை நிலாவுடன் விளையாடிக்கொண்டிருந்தான். அந்த வாரம் ஈஸ்டர் திருவிழா காலம் என்பதால், கிராமத்தில் உள்ள அனைத்து குழந்தைகளும் தோட்டத்தடையில் மறைத்து வைக்கப்பட்டிருக்கும் வண்ணமயமான முட்டைகளைத் தேடும் விளையாட்டில் ஈடுபட்டிருந்தனர்.
ஆதிக்கு ஒரு சந்தேகம் வந்தது. "நிலா, நாம் ஏன் இந்த முட்டைகளைத் தேடுகிறோம்? இதற்கு என்ன அர்த்தம்?" என்று கேட்டான். நிலா சிரித்துக்கொண்டே, "நீயே தேடிப் பார் ஆதி, அதன் ரகசியம் உனக்குத் தெரியும்!" என்று கூறிவிட்டு ஓடினாள்.
அப்போது, அருகில் இருந்த ஒரு புதருக்குள் இருந்து ஒரு கோழி 'கொக் கொக்' என்று சத்தமிட்டபடி வெளியே வந்தது. அதன் காலடியில் சில வெள்ளை முட்டைகள் சிதறிக் கிடந்தன. நிலா மெதுவாகச் சென்று அந்த முட்டைகளைத் தன் கூடையில் பத்திரமாகச் சேகரித்தாள். ஆதியும் அவளுக்கு உதவினான்.
அன்று மாலை, ஆதி அழுக்கான உடைகளுடனும், மண்ணுடனும் வீட்டிற்கு வந்தான். அவனது அப்பா சற்று கோபமடைந்தார். "ஆதி! ஏன் இவ்வளவு அசுத்தமாக இருக்கிறாய்? வெளியில் விளையாடிவிட்டு உடம்பைச் சுத்தமாக வைத்துக் கொள்ளாமல் வந்தால் கிருமிகள் வரும்!" என்று கண்டித்தார்.
அடுத்த நாள் காலை, ஆதி கண் விழித்துப் பார்த்தபோது அவன் தன் வீட்டிற்குப் பதில் தன் மாமாவின் மிட்டாய் கடையில் இருந்த அறையில் இருந்தான். நிலாவுக்குக் கடுமையான காய்ச்சல் வந்திருந்தது. கிருமிகள் மூலம் பரவும் ஒரு தொற்று காரணமாக நிலா உடல்நலமில்லாமல் போனதால், அவனது பெற்றோர்கள் அவளையும் ஆதியையும் பாதுகாப்பாக மாமாவின் வீட்டிற்கு அழைத்து வந்துவிட்டார்கள்.
ஆதி மிகவும் வருத்தமடைந்தான். மாமாவின் கடையில் அவன் சிறு சிறு வேலைகளைச் செய்யத் தொடங்கினான். மிட்டாய்களை அடுக்கி வைத்தல், மேசையைத் துடைத்தல் என வேலை செய்தான். மாமாவும் அத்தையும் அவனுக்குப் பிடித்த மிட்டாய்களைக் கொடுத்து அன்பாகப் பார்த்துக் கொண்டனர். இருப்பினும், நிலா எப்போது குணமடைவாள் என்ற கவலை ஆதியின் மனதில் இருந்தது.
ஒரு நாள், ஆதி மாமாவின் தோட்டத்திற்குச் சென்றான். அங்கே ஒரு சிறிய மரத்தின் கிளையில் ஒரு குருவி கூடு கட்டியிருந்தது. திடீரென்று வானத்திலிருந்து இரண்டு பெரிய பருந்துகள் அந்தப் பறவைக்கூட்டைத் தாக்கத் துடித்தன. அந்தச் சின்னக் குருவிகள் பயந்து நடுங்கின. இதைக் கண்ட ஆதி, உடனே அருகில் இருந்த ஒரு சிறிய கல்லை எடுத்து பருந்துகளை நோக்கி வீசினான். பருந்துகள் பயந்து பறந்து சென்றன.
வீட்டிற்கு வந்த ஆதியை அவனது அத்தை பார்த்தபோது, அவன் உடல் முழுவதும் மண்ணில் அழுக்காக இருந்ததைக் கண்டு வருத்தப்பட்டார். ஆதி தான் செய்த செயலைச் சொன்னான். "அத்தை, அந்தப் பருந்துகள் அந்தப் பறவைக் குட்டிகளின் முட்டைகளைத் திருடிச் செல்லப் பார்த்தன. நான் அவற்றைத் தடுத்தேன்," என்றான்.
அப்போதுதான் ஆதிக்கு ஒரு விஷயம் புரிந்தது. பருந்துகள் ஏன் முட்டைகளைத் தேடுகின்றன? அவை அந்தப் புதிய உயிர்களைத் தங்களுக்குத் தேவையான உணவாகப் பார்க்கின்றன. அதேபோல், தான் மற்றும் நிலா முட்டைகளைத் தேடியதும், ஒரு கோழி முட்டைகளைத் தந்ததும் நினைவுக்கு வந்தது.
ஆதி நடந்ததைக் கேட்ட மாமா, உடனே மருத்துவர் உதவியுடன் நிலாவிற்குத் தேவையான மருந்துகளைப் பெற்றுத் தந்தார். நிலா மெல்ல மெல்லக் குணமடையத் தொடங்கினாள். ஆதி இப்போது மிகவும் கவனமாக இருக்கக் கற்றுக்கொண்டான். வெளியில் விளையாடி வந்ததும் கைகளைத் தேய்த்துக் கழுவுவது, சுத்தமாக இருப்பது போன்ற நல்ல பழக்கங்களை அவன் கடைப்பிடித்தான்.
ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமை, அவர்கள் அனைவரும் அருகில் இருந்த தேவாலயத்திற்குச் சென்றனர். அங்கே பாதிரியார் ஒரு அழகான கதையைச் சொன்னான். ஒரு முட்டையிலிருந்து ஒரு சிறிய உயிர் எப்படிப் புதிய உலகத்தைப் பார்க்கத் தொடங்குகிறது என்பதைப் பற்றி அவர் விவரித்தார்.
அப்போதுதான் ஆதிக்கு உண்மையான அர்த்தம் புரிந்தது. முட்டை என்பது வெறும் விளையாட்டுப் பொருள் அல்ல; அது ஒரு புதிய தொடக்கத்தின் அடையாளம். ஒரு உயிர் முட்டையிலிருந்து வெளியே வந்து புதிய வாழ்க்கையைத் தொடங்குவதைப் போல, நிலா இந்தத் தீராத காய்ச்சலில் இருந்து மீண்டு வந்திருப்பது ஒரு புதிய தொடக்கமாகும்.
வீட்டிற்குத் திரும்பிய ஆதி, நிலா முழுமையாகக் குணமடைந்து புன்னகைப்பதைக் கண்டு மகிழ்ச்சி அடைந்தான். ஒரு சிறிய மாற்றம் மற்றும் புதிய தொடக்கம் எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை அவன் உணர்ந்தான்.
