ನೀಲಿ ಬೆಟ್ಟದ ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಬ್ರೂನೋ ಎಂಬ ದೊಡ್ಡ ಕರಡಿ ಮಾತ್ರ ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಹೆದರಿಸುವ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತಿತ್ತು. ಸಣ್ಣ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ತನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದರೆ, ಅವುಗಳನ್ನು ಗರ್ಜಿಸಿ ಓಡಿಸುವುದು ಅವನ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿತ್ತು.
ಒಂದು ದಿನ, ಬ್ರೂನೋ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮರದಲ್ಲಿನ ಜೇನುಗೂಡನ್ನು ಕಂಡಿತು. ತಕ್ಷಣ ಮರ ಹತ್ತಿ, ಜೇನುಗೂಡನ್ನು ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಿ, ಅದರಲ್ಲಿನ ಜೇನನ್ನು ಅತಿಯಾದ ಆಸೆಯಿಂದ ಕುಡಿಯಿತು. ನೋವಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಜೇನುನೊಣಗಳು, "ನಾವು ಇಷ್ಟು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕಟ್ಟಿದ ಗೂಡನ್ನು ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ನಾಶ ಮಾಡುತ್ತೀರಿ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದವು. ಆದರೆ ಬ್ರೂನೋ ಅವುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಾ ಓಡಿಸಿತು. ಜೇನುನೊಣಗಳು ಮತ್ತೆ ಶ್ರಮಪಟ್ಟು ಹೊಸ ಗೂಡು ಕಟ್ಟಿದವು, ಆದರೆ ಬ್ರೂನೋ ಮತ್ತೆ ಬಂದು ಅದನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡಿತು. ಕೊನೆಗೆ ಜೇನುನೊಣಗಳು ಕಾಡಿನ ಅತ್ಯಂತ ಎತ್ತರದ ಮರಕ್ಕೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಂಡವು.
ಕೆಲವು ವಾರಗಳ ನಂತರ, ಬೇಟೆ ನಾಯಿಗಳ ಒಂದು ಹಿಂಡು ಕಾಡಿಗೆ ಬಂದವು. ಬ್ರೂನೋ ಅವುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ, ಹತ್ತುಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ನಾಯಿಗಳು ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದವು. ನಾಯಿಗಳು ಅವನನ್ನು ಕಚ್ಚಿ ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದವು. ನೋವಿನಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟ ಬ್ರೂನೋ ತನ್ನ ಗುಹೆಯ ಬಳಿ ಬಂದು ಕುಳಿತನು. ಅವನ ಗಾಯಗಳಿಂದ ರಕ್ತ ಬರುತ್ತಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅವನು ನೋವಿನಿಂದ ನರಳುತ್ತಿದ್ದನು.
ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ಜೇನುನೊಣಗಳ ನಾಯಕ, ಬ್ರೂನೋನ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸಿತು. ಅದು ಹಾರಿ ಬಂದು ಅವನ ಗಾಯಗಳ ಮೇಲೆ ಜೇನುತುಪ್ಪವನ್ನು ಹಾಕಿತು. ಜೇನಿನ ತಂಪು ಗುಣದಿಂದಾಗಿ ಅವನ ಉರಿ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು. ದಿನಾಲು ಜೇನುನೊಣಗಳು ಬಂದು ಅವನ ಗಾಯಗಳಿಗೆ ಮದ್ದಿನಂತೆ ಜೇನನ್ನು ಹಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದವು. ಜೇನಿನ ಔಷಧೀಯ ಗುಣದಿಂದಾಗಿ ಬ್ರೂನೋನ ಗಾಯಗಳು ಬೇಗನೆ ಗುಣವಾದವು.
ತಾನು ಹಿಂಸಿಸಿದ ಜೇನುನೊಣಗಳೇ ತನ್ನನ್ನು ಉಳಿಸಿತು ಎಂದು ತಿಳಿದಾಗ ಬ್ರೂನೋಗೆ ತುಂಬಾ ನಾಚಿಕೆಯಾಯಿತು. ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತ ಅವನು, ಅಂದಿನಿಂದ ಕಾಡಿನ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಕಾಡಿನ ರಕ್ಷಕನಾಗಿ ಬಾಳತೊಡಗಿದನು.
Moral
ಪರರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ದಯೆ ತೋರುವುದು ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿ.
