ಒಂದು ಸುಂದರ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೀರಾ ಎಂಬ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ ರಾಜಕುಮಾರಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಒಂದು ದಿನ ಮಾಯ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗಿ ಅವಳ ಬಳಿ ಬಂದು, "ರಾಜಕುಮಾರಿಯವರೇ, ನಾನು ಆ ಅದ್ಭುತ ಬಂಗಾರದ ಸಿಂಹದ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಅದನ್ನು ನೋಡಲು ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಆಸೆಯಿದೆ, ನನ್ನ ಜೊತೆ ಬರುತ್ತೀರಾ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದಳು.
ರಾಜಕುಮಾರಿ ಮೀರಾ ಕೂಡ ಸಿದ್ಧಳಾದಳು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ನರಿ ಸಿಕ್ಕಿತು. "ನೀವು ಸಿಂಹವನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದು ಏನಾದರೂ ವರ ಕೇಳಲುಲೋ?" ಎಂದು ನರಿ ಕೇಳಿತು. "ಅಲ್ಲ, ನಾವು ಕೇವಲ ಆ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ಏನನ್ನೂ ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲ," ಎಂದು ಮೀರಾ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು.
ಮೀರಾದಳ ಸದ್ಗುಣಕ್ಕೆ ಮೆಚ್ಚಿ ನರಿಯು ಸಿಂಹದ ಗುಹೆಗೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟಿತು.
ಸಿಂಹದ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಬಂಗಾರದ ಸಿಂಹವು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. "ನನ್ನ ಶಕ್ತಿ ಹೆಚ್ಚಲು ಪರ್ವತದ ನೀಲಿ ಗುಲಾಬಿ, ಸಮುದ್ರದ ಮುತ್ತು ಮತ್ತು ಕಾಡಿನ ಹಸಿರು ಹಣ್ಣು ಬೇಕು," ಎಂದು ಸಿಂಹವು ಕೇಳಿತು.
ಮಾಯ ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಮುತ್ತನ್ನು ತಂದಳು, ಮೀರಾ ಪರ್ವತದಿಂದ ಗುಲಾಬಿಯನ್ನು ತಂದಳು. ಇಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ಹಣ್ಣನ್ನೂ ತಂದರು. ಸಿಂಹವು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತವಾಗಿ, "ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ವರ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ನೀವು ಏನನ್ನೂ ಕೇಳದೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ. ನಿಮಗೆ ಏನು ಬೇಕು?" ಎಂದು ಕೇಳಿತು.
"ನಮಗೆ ಏನೂ ಬೇಡ," ಎಂದು ಅವರಿಬ್ಬರೂ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು. ಅವರ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಂಡು ಸಿಂಹವು ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನು ಹರಸಿತು.
Moral
ದುರಾಸೆಯಿಲ್ಲದ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವೆಯೇ ನಿಜವಾದ ಸಂಪತ್ತು.
