ஒரு அழகான மலைநாட்டிலே இளவரசி நிலா வாழ்ந்து வந்தாள். அவள் மிகுந்த கருணையும் தைரியமும் கொண்டவள். ஒரு நாள், நிலாவின் அரண்மனைக்கு ஒரு சிறுமி வந்தாள். அவளது பெயர் கவிதா. கவிதா, "இளவரசி அவர்களே! உலகத்தின் விளிம்பில் வாழும் அந்த அதிசய பொன்னிறச் சிங்கத்தைப் பற்றி நான் பல கதைகளைக் கேட்டிருக்கிறேன். அதை நேரில் பார்க்க வேண்டும் என்று ஆசைப்படுகிறேன். என்னுடன் வருவீர்களா?" என்று கேட்டாள்.
நிலாவிற்கும் அந்தச் சிங்கத்தைப் பற்றிய ஆர்வம் அதிகரித்தது. இருவரும் அந்தப் பயணத்தைத் தொடங்கினார்கள். வழியில் ஒரு புத்திசாலி நரி அவர்களைச் சந்தித்தது. "அவகாசமில்லாமல் அந்த ஆபத்தான இடத்திற்குச் சென்றால் என்ன நடக்கும்?" என்று நரி கேட்டது. நிலா புன்னகையுடன், "நாங்கள் எதையும் கேட்கவோ அல்லது கேட்கப் போவோ இல்லை. அந்த அதிசயத்தைக் காண்பதே எங்கள் நோக்கம்," என்று கூறினாள்.
நிலாவின் निस्वার্থமான எண்ணத்தைக் கண்டு மகிழ்ந்த நரி, சிங்கத்தின் குகைக்குச் செல்லும் ரகசியப் பாதையைக் காட்டும் வரைபடத்தை அவர்களுக்குக் கொடுத்தது.
குகையை அடைந்ததும், அந்தப் பொன்னிறச் சிங்கம் கம்பீரமாக எழுந்து நின்றது. "நீங்கள் என்னைத் தேடி வந்திருக்கிறீர்களே! எனக்கு ஒரு உதவி தேவைப்படுகிறது. நான் நீண்ட காலம் ஆரோக்கியமாக வாழ வேண்டுமென்றால், எனக்கு அந்தப் பனிமலையின் உச்சியில் உள்ள நீல ரோஜாவும், ஆழ்கடலின் அடியில் இருக்கும் ஒளிரும் முத்துவும், காட்டின் நடுவே உள்ள பச்சை மரத்தின் கனியும் வேண்டும்," என்று கேட்டது.
நிலாவும் கவிதாவும் தயங்காமல் பயணத்தைத் தொடங்கினர். கவிதா தனது சுறுசுறுப்பால் ஆழ்கடலுக்குச் சென்று முத்துவை எடுத்து வந்தாள். நிலா தனது தைரியத்தால் பனிமலையின் சிகரத்திற்குச் சென்று நீல ரோஜாவைச் சேகரித்தாள். இறுதியில், இருவரும் இணைந்து காட்டின் நடுவே இருந்த அந்தப் பழத்தைக் கொண்டு வந்தனர்.
அனைத்து பொருட்களையும் சிங்கத்திடம் ஒப்படைத்தார்கள். சிங்கம் வியப்படைந்தது. "பொதுவாக மக்கள் என்னிடம் வரம் கேட்கவே வருவார்கள். ஆனால் நீங்கள் எதையும் எதிர்பார்க்காமல் எனக்கு உதவினீர்களே! உங்களுக்கு என்ன பரிசு வேண்டும்?" என்று கேட்டது.
நிலாவும் கவிதாவும் சிரித்துக்கொண்டே, "எங்களுக்குப் பரிசு எதுவும் வேண்டாம். இந்தச் சிங்கத்தைப் பார்த்ததே எங்களுக்குப் பெரிய மகிழ்ச்சி," என்றார்கள். அவர்களின் தூய்மையான மனதைக் கண்டு மகிழ்ந்த சிங்கம், "உங்கள் அன்பும் பேராசை இல்லாத குணமும் என்றும் குறையாமல் இருக்கட்டும்," என்று வாழ்த்தி அவர்களைத் திரும்ப அனுப்பியது.
பாடம்
பேராசை இல்லாத தூய்மையான அன்பே உண்மையான மகிழ்ச்சியைத் தரும்.
