ಒಂದು ಭವ್ಯವಾದ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಪಂಚದಾದ್ಯಂತದ ಗಣ್ಯರು ಭಾಗವಹಿಸಿದ ದೊಡ್ಡ ಔತಣಕೂಟ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ರವಿ ಎಂಬ ವಿದ್ವಾಂಸ ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ವಿದೇಶಿ ರಾಯಭಾರಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದರು.
ಊಟದ ಸಮಯ ಬಂದಾಗ, ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಖಾದ್ಯಗಳನ್ನು ಬಡಿಸಲಾಯಿತು. ರಾಯಭಾರಿ ತನ್ನ ಹೊಳೆಯುವ ಬೆಳ್ಳಿ ಚಮಚವನ್ನು ಬಳಸಿ ಅತ್ಯಂತ ಶಿಸ್ತಿನಿಂದ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ರವಿ ತನ್ನ ಕೈಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತೊಳೆದುಕೊಂಡು, ಕೈಯಿಂದಲೇ ಊಟ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ರಾಯಭಾರಿ, "ರವಿ, ನೀವು ಯಾಕೆ ಕೈಯಿಂದ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದೀರಿ? ಈ ಚಮಚವನ್ನು ಬಳಸಿ, ಅದು ಹೆಚ್ಚು ಸ್ವಚ್ಛ ಮತ್ತು ನಾಗರಿಕತೆಯ ಸಂಕೇತ," ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.
ರವಿ ಶಾಂತವಾಗಿ ನಕ್ಕು ಉತ್ತರಿಸಿದನು, "ಸ್ನೇಹಿತರೇ, ಚಮಚವು ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ನಿಜ. ಆದರೆ ಒಂದು ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ಈ ಚಮಚವನ್ನು ಅನೇಕರು ಬಳಸಬಹುದು, ಯಾರಾದರೂ ಸರಿಯಾಗಿ ತೊಳೆಯದಿದ್ದರೆ ಅದು ಇತರರಿಗೆ ಸೋಂಕು ಹರಡಬಹುದು. ಆದರೆ ನನ್ನ ಈ ಕೈಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಬಳಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇದು ನನಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಸುರಕ್ಷಿತ ಮತ್ತು ಸ್ವಚ್ಛ," ಎಂದನು.
ರವಿಯ ಈ ತರ್ಕಬದ್ಧವಾದ ಉತ್ತರವನ್ನು ಕೇಳಿ ರಾಯಭಾರಿ ಮೌನವಾದರು. ತಾನು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜ್ಞಾನ ರವಿಯ ಬಳಿ ಇರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಅವರು ಗೌರವದಿಂದ ತಲೆಯಾಡಿಸಿದರು.
Moral
ನಮ್ಮ ನಡವಳಿಕೆಯ ಹಿಂದಿನ ನಿಜವಾದ ಕಾರಣವನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ.
