ஒரு மாலை நேரத்தில், ஒரு பெரிய மாளிகையில் மிக முக்கியமான விருந்து ஒன்று நடைபெற்றது. அந்த விருந்துக்கு உலகப் புகழ்பெற்ற அறிஞர்களும் தலைவர்களும் அழைக்கப்பட்டிருந்தனர். அந்த இடத்திற்குத் தலைமை மருத்துவர் ரவி மற்றும் ஒரு வெளிநாட்டுத் தூதர் வந்திருந்தனர்.
விருந்து தொடங்கியதும், பலவிதமான உணவுகள் மேஜையில் அழகாக அடுக்கப்பட்டிருந்தன. தூதர் தனது பளபளக்கும் வெள்ளி ஸ்பூனை எடுத்து உணவைச் சாப்பிடத் தொடங்கினார். ஆனால், மருத்துவர் ரவி தனது கைகளைத் தூய்மையாகக் கழுவிவிட்டு, கைகளாலேயே உணவைச் சுவைக்கத் தொடங்கினார். nஇதைப் பார்த்த தூதர் சற்று வியப்புடன் ரவியைப் பார்த்தார். அவர் மெதுவாகச் சொன்னார், "மருத்துவரே, நீங்கள் ஏன் கைகளால் சாப்பிடுகிறீர்கள்? இந்த வெள்ளி ஸ்பூனைப் பயன்படுத்துங்கள். அதுதான் மிகவும் சுத்தமானது மற்றும் நாகரிகமானது."
ரவி புன்னகைத்துவிட்டு நிதானமாகப் பதிலளித்தார். "உண்மைதான் நண்பரே, ஸ்பூன் மிகவும் சுத்தமானது. ஆனால், ஒரு சிறிய வித்தியாசம் இருக்கிறது. இந்த ஸ்பூனைப் பலரும் பயன்படுத்தலாம், ஒருவேளை யாராவது சரியாகக் கழுவாமல் பயன்படுத்தினால் அது மற்றவர்களுக்குப் பரவலாக்கும். ஆனால், எனது இந்தத் தூய்மையான கையை என்னைத் தவிர வேறு யாரும் பயன்படுத்த முடியாது. எனவே, இது எனக்கு மிகவும் பாதுகாப்பானது மற்றும் சுகாதாரமானது."
ரவியின் அந்தத் தெளிவான மற்றும் தர்க்கரீதியான பதிலைக் கேட்ட தூதர், சிறிது நேரம் மௌனமாகிப் போனார். தனது பார்வையில் இருந்த குறையை உணர்ந்து, ரவியின் அறிவையும் தன்னம்பிக்கையையும் மனதாரப் பாராட்டினார்.
பாடம்
நம்முடைய பழக்கவழக்கங்களில் உள்ள உண்மையான காரணத்தைப் புரிந்துகொள்வதே சிறந்த அறிவு.
