ಪರ್ವತಗಳ ತಪ್ಪಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಸುಂದರ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಕವಿನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಒಬ್ಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯೋಧನಾಗಬೇಕೆಂಬುದು ಅವನ ದೊಡ್ಡ ಕನಸಾಗಿತ್ತು. ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಬರುವ ವೀರರಂತೆ ಶೌರ್ಯದಿಂದ ಹೋರಾಡಲು ಅವನು ಸದಾ ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಒಮ್ಮೆ, ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಯುದ್ಧ ಕಲೆಯ ಗುರುಗಳಾದ ವೀರಮಣಿ ಅವರು ಆ ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ಕವಿನ್ ಕೇಳಿದನು. ಅವನು ತಕ್ಷಣವೇ ಅವರ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, "ಗುರುಗಳೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಖಡ್ಗ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಕಲಿಸಿ, ನಾನು ದೊಡ್ಡ ಯೋಧನಾಗಬೇಕು" ಎಂದು ವಿನಂತಿಸಿದನು.
ಗುರುಗಳು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, "ನಾನು ನಿನಗೆ ಕಲಿಸುತ್ತೇನೆ, ಆದರೆ ನೀನು ನನ್ನ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ ನನ್ನ ದೈನಂದಿನ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕು" ಎಂದರು.
ಕವಿನ್ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು. ಆದರೆ ದಿನಗಳು ಕಳೆದಂತೆ ಅವನಿಗೆ ಬೇಸರವಾಗತೊಡಗಿತು. ಖಡ್ಗ ಹಿಡಿಯುವ ಬದಲು, ಅವನು ನೀರು ತರಲು, ಕಟ್ಟಿಗೆ ಕತ್ತರಿಸಲು ಮತ್ತು ಆಶ್ರಮದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಅಸಮಾಧಾನಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಅವನು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಗುರುಗಳು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮರದ ಕೋಲಿನಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದರಿಂದ ಕವಿನ್ ತುಂಬಾ ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾದನು.
ತಿಂಗಳುಗಳು ಕಳೆದವು. ಕವನ್ನ ದೇಹವು ಕೆಲಸದಿಂದಾಗಿ ಸದೃಢವಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ ಗುರುಗಳು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕವಿನ್ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಮರದ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಗುರುಗಳ ಕಡೆಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಬೀಸಿದನು. ಗುರುಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಚಾತುರ್ಯದಿಂದ ಅಲ್ಲಿಂದ সরে ನಿಂತರು.
ಕವಿನ್ ಭಯದಿಂದ, "ಗುರುಗಳೇ, ಕ್ಷಮಿಸಿ!" ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡನು.
ಗುರುಗಳು ನಕ್ಕು ಹೇಳಿದರು, "ಕವಿನ್, ಖಡ್ಗ ಬೀಸುವುದನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಕಲಿಯಬಹುದು. ಆದರೆ ಎದುರುಬಂದ ಅಪಾಯವನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಎದುರಿಸುವುದು ನಿಜವಾದ ಯೋಧನ ಲಕ್ಷಣ. ನೀನು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವಾಗ ನಿನ್ನ ಗಮನ ಯಾವಾಗಲೂ ಚುರುಕಾಗಿತ್ತು. ಆ ಜಾಗರೂಕತೆಯೇ ನಿನಗೆ ಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಮೊದಲ ಪಾಠ."
ತನ್ನ ಕೆಲಸಗಳು ಕೇವಲ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲ, ಅವು ತನ್ನ ಏಕಾಗ್ರತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದವು ಎಂದು ಕವಿನ್ ಅರಿತುಕೊಂಡನು. ಅಂದಿನಿಂದ ಅವನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ ಮಹಾನ್ ಯೋಧನಾದನು.
Moral
ಜಾಗರೂಕತೆ ಮತ್ತು ಶಿಸ್ತು ಯಶಸ್ಸಿನ ಮೊದಲ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು.
