ನೀಲಗಿರಿ ಕಾಡು ಬಹಳ ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ವಿಕ್ರಮ್ ಎಂಬ ಸಿಂಹ ರಾಜನು ಅತ್ಯಂತ ನ್ಯಾಯಯುತವಾಗಿ ರಾಜ್ಯಭಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಕಾಡಿನ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಅಲ್ಲಿ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನು ಎಂಬ ದೊಡ್ಡ ಆನೆಯಿತ್ತು. ಚಿನ್ನು ತುಂಬಾ ದಯಾಳು, ಅದಕ್ಕೆ ಕಾಡಿನ ಮರಿಗಳ ಜೊತೆ ಆಟವಾಡಲು ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಚಿನ್ನು ತುಂಬಾ ದಪ್ಪವಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದವು. 'ನೀನು ತುಂಬಾ ದೊಡ್ಡವನು, ನಿನಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ನಡೆಯಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ!' ಎಂದು ಅವರು ಲೇವಡಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದರಿಂದ ಚಿನ್ನು ತುಂಬಾ ಬೇಸರಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು.
ಒಮ್ಮೆ ಸಿಂಹ ರಾಜನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ಸಂಭ್ರಮ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಕೋತಿಗಳು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಂದವು, ನರಿಗಳು ಹೂವುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕಾರ ಮಾಡಿದವು, ಪಕ್ಷಿಗಳು ಹಾಡಲು ಸಿದ್ಧವಾದವು. ಚಿನ್ನು ಕೂಡ ಈ ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಏನಾದರೂ ಮಾಡಿ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಖುಷಿಪಡಿಸಬೇಕೆಂದು ಅಂದುಕೊಂಡನು. 'ನಾನು ಒಂದು ಸುಂದರ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ!' ಎಂದು ಚಿನ್ನು ಹೇಳಿದಾಗ, ಪ್ರಾಣಿಗಳೆಲ್ಲಾ ಜೋರಾಗಿ ನಕ್ಕವು. 'ನೀನು ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿದರೆ ಕಾಡೇ ನಡುಗುತ್ತದೆ!' ಎಂದು ಅವಮಾನ ಮಾಡಿದವು. ಇದರಿಂದ ಮನಸ್ಸೊಂದಗೆದ ಚಿನ್ನು ಒಂದು ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತು ಅಳತೊಡಗಿದನು.
ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ರಾಜ ವಿಕ್ರಮ್ ಒಂದು ಕುயிலನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ ಚಿನ್ನುವಿನ ಬಳಿ ಮಾತನಾಡಲು ಹೇಳಿದನು. ಕುயில் ಚಿನ್ನುವಿನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, 'ಚಿನ್ನು, ನೀನು ಯಾಕೆ ಅಳುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ? ನಮಗೆ ನಿನ್ನ ಸಹಾಯ ಬೇಕು! ನಾವು ಹಾಡುವಾಗ ಅದಕ್ಕೆ ತಾಳ ಹಾಕಲು ನಿನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಸೊಂಡಿಲನ್ನು ಬಳಸಿ ಮರಗಳ ಮೇಲೆ ತಟ್ಟಿ ಅದ್ಭುತವಾದ ಸಂಗೀತ ಮಾಡಬಹುದು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ನೀನು ಕೆರೆಯ ನೀರನ್ನು ಸೊಂಡಿಲಿನಿಂದ ಚಿಮ್ಮಿಸಿದರೆ, ನೃತ್ಯ ಮಾಡುವ ಮರಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಅದು ಮಳೆಯಂತೆ ಇರುತ್ತದೆ, ಅವರಿಗೆ ತುಂಬಾ ಖುಷಿಯಾಗುತ್ತದೆ!' ಎಂದು ಹೇಳಿತು.
ಕುயிலಿನ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ಚಿನ್ನುವಿಗೆ ಹೊಸ ಉತ್ಸಾಹ ಬಂದಿತು. ಅವನು ತಕ್ಷಣ ಹಬ್ಬದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಚಿನ್ನು ತನ್ನ ಸೊಂಡಿಲಿನಿಂದ ಮರಗಳನ್ನು ತಟ್ಟಿ ಸುಂದರವಾದ ತಾಳವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಜೊತೆಗೆ ತಂಪಾದ ನೀರನ್ನು ಚಿಮ್ಮಿಸಿ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ರಂಜಿಸಿದನು. ಪ್ರಾಣಿಗಳೆಲ್ಲಾ ಚಿನ್ನುವಿನ ಕಲೆ ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟವು ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿದವು.
ಒಬ್ಬ ನಿಜವಾದ ನಾಯಕ ಎಂದರೆ ಇತರರ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಹುಡುಕದೆ, ಅವರಲ್ಲಿರುವ ವಿಶೇಷ ಕೌಶಲಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಬೆಂಬಲಿಸಬೇಕು ಎಂದು ರಾಜನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿಸಿಕೊಟ್ಟನು.
Moral
ಇತರರ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುವ ಬದಲು, ಅವರಲ್ಲಿರುವ ವಿಶೇಷ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಬೇಕು.
