ಚುರುಕಾದ ಮೊಲ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ಪಾರಿವಾಳ

ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಕಾಡಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಒಂದು ಮೊಲದ ಕುಟುಂಬ ವಾಸವಾಗಿತ್ತು. ಆ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಮೊಲವು ತುಂಬಾ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿತ್ತು. ಇತರ ಮೊಲಗಳು ತೆಳ್ಳಗಿದ್ದು ವೇಗವಾಗಿ ಓಡುತ್ತಿದ್ದವು, ಆದರೆ ಈ ಪುಟ್ಟ ಮೊಲವು ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ತುಂಬಾ ದಪ್ಪಗಿದ್ದು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಚಲಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಮೊಲದ ಪೋಷಕರಿಗೆ ತುಂಬಾ ಚಿಂತೆಯಾಯಿತು. "ನೀನು ಇಷ್ಟು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಓಡಿದರೆ ಕಾಡಿನ ಬೇಟೆಗಾರರಿಂದ ಹೇಗೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯಾ?" ಎಂದು ಅವರು ಹೆದರಿದರು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಆ ಪುಟ್ಟ ಮೊಲವನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿಡಲು ಅವರು ಅದನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಮರದ ಕೆಳಗಿನ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಇದರಿಂದ ಮೊಲಕ್ಕೆ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ ಆಟವಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅದು ತುಂಬಾ ಒಂಟಿತನ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಅದೇ ಮರದ ಕೊಂಬೆಯ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಪಾರಿವಾಳ ವಾಸಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಮೊಲದ ಒಂಟಿತನವನ್ನು ಪಾರಿವಾಳ ಗಮನಿಸಿತು. ಒಂದು ದಿನ ಪಾರಿವಾಳವು ತನ್ನ ಗೂಡನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ಬೇಕಾದ ಕಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಪುಟ್ಟ ಮೊಲವು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೆಲವು ಒಣ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ಕಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ತಂದು ಪಾರಿವಾಳದ ಬಳಿ ಇಟ್ಟಿತು. ಮೊಲದ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣವನ್ನು ಕಂಡ ಪಾರಿವಾಳವು ಅದರ ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿತು.

ಮೊಲಕ್ಕೆ ವ್ಯಾಯಾಮದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಎಂದು ಪಾರಿವಾಳಕ್ಕೆ ತಿಳಿಯಿತು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಪಾರಿವಾಳವು ಒಂದು ಉಪಾಯ ಮಾಡಿತು. ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮೊಲ ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲು, ಪಾರಿವಾಳವು ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಿನಿಂದ ಮರದ ಸುತ್ತಲೂ ಹಸಿರು ಎಲೆಗಳ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಾದಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಮೊಲವು ಆ ಎಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಮಣ್ಣಿಗೆ ತಾಗದಂತೆ ಜಿಗಿಯುತ್ತಾ ಆಟವಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ಮೊಲಕ್ಕೆ ಇದು ಕೇವಲ ಆಟದಂತೆ ಕಂಡರೂ, ಅದು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ವ್ಯಾಯಾಮವಾಗಿತ್ತು.

ಪ್ರತಿದಿನ ಎಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಜಿಗಿಯುತ್ತಾ ಆಟವಾಡಿದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಮೊಲದ ದೇಹವು ಸದೃಢವಾಯಿತು. ಅದರ ದಪ್ಪ ದೇಹವು ಮಾಯವಾಗಿ, ಕಾಲುಗಳು ಬಲವಾದವು ಮತ್ತು ಅದು ವೇಗವಾಗಿ ಓಡುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಿತು. ಈಗ ಮೊಲವು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಕಾಡಿನಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸುತ್ತಾಡತೊಡಗಿತು. ಮೊಲದ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಪೋಷಕರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು ಮತ್ತು ಪಾರಿವಾಳದ ಗೆಳೆತನವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ ಮೊಲಕ್ಕೆ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಆಟವಾಡಲು ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದರು.

Moral

ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮತ್ತು ನಿರಂತರ ಪ್ರಯತ್ನವು ಯಶಸ್ಸಿಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ.