ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಜಯ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅಜಯ್ ತುಂಬಾ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಅಭ್ಯಾಸವಿತ್ತು; ಸಣ್ಣ ಸಮಸ್ಯೆ ಬಂದರೂ ಅವನು ತುಂಬಾ ಗಾಬರಿಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ, ಶಾಲೆಯ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಮಾಡಲು ಮರೆತಿದ್ದ ಅಜಯ್, ನಾಳೆ ಅದನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕೆಂಬ ಭಯದಿಂದ ಅತೀವವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನ ಆತಂಕ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಅವನ ಅಜ್ಜ ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, 'ಅಜಯ್, ನೀನು ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಕಳವಳ ಪಡುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ? ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಸಾಟಿಯಿಲ್ಲದ ಒಂದು ಶಕ್ತಿಯಿದೆ. ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಚಿಂತೆಗಳನ್ನು ಆ ಶಕ್ತಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸು,' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಅಜ್ಜ ಅಜಯ್ನನ್ನು ಹತ್ತಿರದ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು. ಅಲ್ಲಿನ ಶಾಂತತೆಯಲ್ಲಿ ಅಜಯ್ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಆ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಭಯಗಳಿಗಿಂತ ಆ ಶಕ್ತಿ ದೊಡ್ಡದು ಎಂದು ಅರಿತಾಗ, ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಭಾರ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು. ಅವನಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಕ್ಕಿತು ಮತ್ತು ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಹೊಸ ಉತ್ಸಾಹ ಬಂದಿತು.
ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಬಂದಾಗ, ಆ ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೆನೆಯುವುದರಿಂದ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಶಾಂತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅಜಯ್ ಅಂದು ಕಲಿತನು.
