ಹಸಿರಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಆರ್ಯನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗ ತನ್ನ ಪೋಷಕರೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರೆಲ್ಲರೂ ಕೃಷಿಯನ್ನೇ ನಂಬಿದ್ದರು. ಒಂದು ವರ್ಷ, ಆಕಾಶವು ಕಪ್ಪು ಮೋಡಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರೂ, ಒಂದು ಹನಿ ಮಳೆ ಕೂಡ ಸುರಿಯಲಿಲ್ಲ. ಮೋಡಗಳು ಬಂದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವು, ಆದರೆ ಮಳೆಯನ್ನು ತರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಆರ್ಯನ್ ತಂದೆ ಒಬ್ಬ ರೈತ. ಒಣಗಿದ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಬಾಡಿದ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರು ತುಂಬಾ ದುಃಖಿತರಾಗಿದ್ದರು. ಆರ್ಯನ್ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಆಕಾಶವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಿದ್ದನು. 'ಏಕೆ ಮೋಡಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ವಂಚಿಸುತ್ತಿವೆ?' ಎಂದು ಅವನು ಕೇಳಿದನು.
ಅವನ ತಾಯಿ ಮೃದುವಾಗಿ ಹೇಳಿದಳು, 'ಮಳೆ ಬರದಿದ್ದರೆ ಆರ್ಯನ್, ಈ ವಿಶಾಲವಾದ ಪ್ರಪಂಚವೇ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತದೆ.' ಈ ಮಾತುಗಳು ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡವು. ಮಳೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಕೇವಲ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲ, ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳು ಕೂಡ ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು.
ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಒಂದು ಸಂಜೆ ಆಕಾಶವು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಕಪ್ಪಾಯಿತು. ಗುಡುಗು ಸಿಡಿಲಿನೊಂದಿಗೆ ಮಳೆ ಸುರಿಯತೊಡಗಿತು. ಆ ಮಳೆ ಹನಿಗಳು ಮಣ್ಣನ್ನು ತಗುಲಿದಾಗ ಆರ್ಯನ್ ದೊಡ್ಡ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು. ಭೂಮಿ ಮತ್ತೆ ಜೀವಂತವಾಯಿತು. ಆಕಾಶವು ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ಜಗತ್ತು ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಆರ್ಯನ್ ಅಂದು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡನು.
