ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಲಿಯೋ ಎಂಬ ಹುಡುಗ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ ಹಳ್ಳಿಗೆ ವಿಜಯ ಎಂಬ ಹೊಸ ರಾಜ ಬಂದಿದ್ದನು. ರಾಜನ ಬಗ್ಗೆ ಜನರಲ್ಲಿ ಎದುರುಬದುರು ಮಾತುಗಳಿದ್ದವು. ಅವನು ಕಠಿಣ ರಾಜನಾ ಅಥವಾ ದಯಾಮಯಿಯನಾ ಎಂಬುದು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ.
ಒಂದು ದಿನ, ಲಿಯೋ ರಾಜನ ಮೆರವಣಿಗೆಯನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಪಲ್ಲಕ್ಕಿತ್ತು. ಆ ಪಲ್ಲಕ್ಕನ್ನು ಹೊತ್ತುගෙන ಹೋಗುವ ಸೈನಿಕರು ತುಂಬಾ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಮತ್ತು ಗೌರವದಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಬಹಳ ಶಿಸ್ತಿನಿಂದ ಪಲ್ಲಕ್ಕನ್ನು ಹೊರುತ್ತಿದ್ದರು. ಪಲ್ಲಕ್ಕಿನ ಒಳಗೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ರಾಜ ವಿಜಯ, ತನ್ನ ಸೈನಿಕರ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಅವರಿಗೆ ತಂಪಾದ ನೀರು ಮತ್ತು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ನೀಡಲು ಆದೇಶಿಸಿದನು.
ಆ ಕ್ಷಣ ಲಿಯೋ ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡನು. ರಾಜನು ಎಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯವನು ಎಂದು ತಿಳಿಯಲು ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಪಲ್ಲಕ್ಕನ್ನು ಹೊರುವವರ ಮುಖದಲ್ಲಿರುವ ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ರಾಜನು ಅವರಿಗೆ ನೀಡುವ ಗೌರವವನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಸಾಕು, ರಾಜನು ಒಬ್ಬ ಸದ್ಗುಣಿಯನೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ರಾಜನ ಗುಣವು ಅವನ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಜನರ ವರ್ತನೆಯಲ್ಲೇ ಅಡಗಿತ್ತು.
