ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗ ಮತ್ತು ಅವನ ತಂದೆ ರವಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ರವಿ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದುಡಿಯುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳ ನಡುವೆ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆಸಬೇಕೆಂಬುದು ಅವನ ಆಸೆ ಇತ್ತು. ಒಂದು ವರ್ಷ ರವಿಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಹಣ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಆ ಹಣದಿಂದ ಮಗನಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಮನೆ ಅಥವಾ ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಆಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಕೊಡಬಹುದು ಎಂದು ಅವನು ಯೋಚಿಸಿದನು. ಆದರೆ, ಮಗನಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನ ನೀಡುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಆಸ್ತಿ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಆ ಹಣವನ್ನು ಅರ್ಜುನನ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಿದನು.
ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ವಿದ್ವಾಂಸರ ಸಭೆಯೊಂದು ನಡೆಯಿತು. ಅರ್ಜುನ್ ಈಗ ಯುವಕನಾಗಿದ್ದನು. ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅರ್ಜುನ್ ತನ್ನ ವಿವೇಕಯುತವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರ ಗಮನ ಸೆಳೆದನು. ಅವನ ಮಾತುಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿದ್ದವು. ಸಭೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹಿರಿಯರು ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ ಹೊಗಳಿದರು. ಆಗ ರವಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು, ತಾನು ಮಗನಿಗೆ ನೀಡಿದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಉಡುಗೊರೆ ಅವನ ಜ್ಞಾನ ಎಂದು. ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಮಗನು ಗೌರವದಿಂದ đứngಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ರವಿಯ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಿ ಬಂದಿತು.
