ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕದಿರ್ ಎಂಬ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಓದುವುದೆಂದರೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ. ಒಂದು ದಿನ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನ ಗೆಳೆಯ ಮಾರನ್ ಅಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ಕದಿರ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಆಟಿಕೆಯನ್ನು ಮುರಿದುಹಾಕಿದನು. ಮಾರನ್ ಭಯದಿಂದ, 'ಕ್ಷಮಿಸು ಕದಿರ್, ನಾನು ಬೇಕಂತ ಮಾಡಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಅಳತೊಡಗಿದನು.
ಕದಿರ್ಗೆ ಕ್ಷಣभर ತೀವ್ರ ಕೋಪ ಬಂದಿತು. ಆದರೆ, ಕೋಪ ಬಂದಾಗ ಶಾಂತವಾಗಿರಬೇಕು ಎಂದು ತಂದೆ ಹೇಳಿದ್ದ ಮಾತು ಅವನ ನೆನಪಾಯಿತು. ಅವನು ದೀರ್ಘವಾಗಿ ಉಸಿರಾಡಿ, ತನ್ನ ಕೋಪವನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕಿದನು. 'ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಮಾರನ್, ನಾವು ಇದನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಬಹುದು' ಎಂದು ನಗುಮುಖದಿಂದ ಹೇಳಿದನು.
ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಹಳ್ಳಿಯ ಹಿರಿಯರಾದ ರಾಘವ ರಾಯರು ಹಳ್ಳಿಯ ಶಾಲೆಯ ಗ್ರಂಥಾಲಯವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಒಬ್ಬ ಸಹಾಯಕನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಕದಿರ್ನ ಈ ಸಂಯಮ ಮತ್ತು ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಅವರು ಗಮನಿಸಿದ್ದರು. ಕದಿರ್ನ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂ ನಿಯಂತ್ರಣದಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತರಾದ ಅವರು, ಕದಿರನ್ನೇ ಆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದರು. ಕೋಪವನ್ನು ಗೆದ್ದ ಕದಿರ್ಗೆ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಅವಕಾಶ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬಂದಿತು.
