ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸೋಮು ಮತ್ತು ಮೀನಾ ಎಂಬ ದಂಪತಿಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಸೋಮು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ರೈತ, ಮೀನಾ ಬಹಳ ಸದ್ಗುಣವಂತಳು. ಅವರ ನಡುವೆ ಅಪಾರವಾದ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಗೌರವವಿತ್ತು. ಅದೇ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ರವಿ ಎಂಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇದ್ದನು. ಸೋಮು ಮತ್ತು ಮೀನಾಳ ಸುಖ ಜೀವನವನ್ನು ನೋಡಿ ರವಿಗೆ ಅಸೂಯೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಬೇರೆಯವರ ಸಂಸಾರವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬ ಕೆಟ್ಟ ಆಲೋಚನೆ ಅವನಲ್ಲಿತ್ತು.
ಒಮ್ಮೆ ಸೋಮು ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ದೂರದ ಊರಿಗೆ ಹೋದಾಗ, ರವಿ ಮೀನಾಳ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಕೆಟ್ಟ ಕುತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು. ಸೋಮು ಒಳ್ಳೆಯವನಲ್ಲ ಎಂದು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿ ಅವಳ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ನೋಡಿದನು. ಆದರೆ ಮೀನಾ ಬಹಳ ಜಾಣವಳಾಗಿದ್ದಳು. ರವಿಯ ಉದ್ದೇಶ ಅವಳಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ಅವಳು ಅವನಿಗೆ ಶಾಂತವಾಗಿ ಹೇಳಿದಳು, 'ಬೇರೆಯವರ ಸಂಸಾರವನ್ನು ಕೆಡಿಸಲು ಬಯಸುವವರು ಬದುಕಿರುವ ಹೆಣಗಳಿದ್ದಂತೆ.'
ರವಿಗೆ ತಕ್ಷಣವೇ ತಾನು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಯಿತು. ತನ್ನ ಕೆಟ್ಟ ಆಲೋಚನೆಗಳು ತನ್ನ ಗೌರವವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಿವೆ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು. ಸೋಮು ಮರಳಿ ಬಂದಾಗ ಮೀನಾ ನಡೆದ ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದಳು. ಸೋಮು ರವಿಯನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವ ಬದಲು, ಅವನನ್ನು ತಿದ್ದಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು. ರವಿ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಇನ್ಮುಂದೆ ಯಾರ ಕುಟುಂಬವನ್ನೂ ನೋಡಿ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಯೋಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಪ್ರಮಾಣ ಮಾಡಿದ್ದನು.