ಕೋಪದ ನೆರಳು

ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಕೆಟ್ಟ ಅಭ್ಯಾಸವಿತ್ತು: ಯಾರಾದರೂ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೆ ಅವನು ತಕ್ಷಣವೇ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ, ಅವನ ಗೆಳೆಯ ಲಿಯೋ, ಅರ್ಜುನ್‌ಗೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾದ ಮರದ ಆಟಿಕೆಯನ್ನು ಅಚಾತುರ್ಯದಿಂದ ಮುರಿದು ಹಾಕಿದನು. ಅರ್ಜುನ್ ತುಂಬಾ ಸಿಟ್ಟಾದನು. ಅವನು ಲಿಯೋಳ ಮೇಲೆ ಕಿರುಚಿದನು ಮತ್ತು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲೇ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆ ಕೋಪ ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ಲಿಯೋ ಮೇಲಿನ ಕೋಪದಿಂದಾಗಿ ಅರ್ಜುನ್‌ಗೆ ಉಳಿದ ಸ್ನೇಹಿತರ ಮೇಲೂ ಸಿಟ್ಟು ಬರತೊಡಗಿತು. ಅವನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ದೂರವಿಟ್ಟು ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದನು. ಇದರಿಂದ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಯಾವಾಗಲೂ ಭಾರವಾಗಿತ್ತು. ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಅವನ ಅಜ್ಜ ಅವನ ಬಳಿ ಬಂದು ಹೇಳಿದರು, 'ಅರ್ಜುನ್, ಕೋಪವು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಿಡಿಯಿದ್ದಂತೆ. ಅದು ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದರೆ, ಅದು ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಕೆಟ್ಟ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತದೆ. ಕೋಪವನ್ನು ಮರೆತುಬಿಡು, ಆಗ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗುತ್ತದೆ.' ಅರ್ಜುನ್ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡನು. ಮರುದಿನ ಅವನು ಲಿಯೋನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿದನು. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಮತ್ತೆ ಸ್ನೇಹಿತರಾದರು. ಅರ್ಜುನನ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತೆ ಹಗುರವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅವನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇರತೊಡಗಿದನು.