ದೇವ ಮತ್ತು ನಿಜವಾದ ಮುಕ್ತಿ

ಬೆಟ್ಟದ ತಪ್ಪಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಸುಂದರ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ದೇವ ಎಂಬ ಹುಡುಗ ತನ್ನ ತಾತನೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ತಾತ ಒಬ್ಬ ಜ್ಞಾನಿ. ಒಂದು ದಿನ ದೇವನು ಸುಂದರವಾದ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಮಣಿಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾ, ಅವುಗಳಿಂದಲೇ ತನಗೆ ಸುಖ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದನು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ತಾತ ಅವನನ್ನು ಬೆಟ್ಟದ ಹತ್ತಿರ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು. 'ಈ ಭಾರವಾದ ಬುಟ್ಟಿಯನ್ನು ತಗೊಂಡು ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಹೋಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸು,' ಎಂದು ತಾತ ಹೇಳಿದರು. ದೇವನು ತುಂಬಾ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು, ಆದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಅವನಿಗೆ ಉಸಿರಾಡಲು ಕಷ್ಟವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅವನ ದೇಹವೇ ಅವನಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಹೊರೆಯಾದಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ದೇವನು ಸುಸ್ತಾಗಿ ಕುಳಿತಾಗ, ತಾತ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು, 'ದೇವ, ನಿನ್ನ ದೇಹವೇ ನಿನಗೆ ಹೊರೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದರೆ, ನೀನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಪುನರ್ಜನ್ಮದ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಲು ಬಯಸುವವರಿಗೆ, ಮೊದಲು ತಮ್ಮ ದೇಹ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಇರಬೇಕು. ದೇಹವನ್ನೇ ನಿಭಾಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದವರಿಗೆ ಈ ಪ್ರಪಂಚದ ಸಂಪತ್ತುಗಳ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.' ದೇವನಿಗೆ ಆಗ ಅರ್ಥವಾಯಿತು, ನಿಜವಾದ ಶಾಂತಿ ಹೊರಗಿನ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಲ್ಲ, ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಗೆಲ್ಲುವುದರಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು.