ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಲಿಯೋ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಲಿಯೋ ಯಾವಾಗಲೂ ಯಾವುದೇ ವಿಷಯವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿಯದೆ ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ ಅವನ ಅಜ್ಜ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸ್ಪಟಿಕದ ಕಲ್ಲನ್ನು ನೀಡಿ, 'ಲಿಯೋ, ಇದು ಕೇವಲ ಕಲ್ಲಲ್ಲ, ಇದು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅಸಲಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನೋಡಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ' ಎಂದರು.
ಮರುದಿನ, ಲಿಯೋ ತನ್ನ ಗೆಳತಿ ಮಾಯಾ ಅಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು. 'ನನ್ನ ಉಂಗುರ ಕಳೆದುಹೋಗಿದೆ!' ಎಂದು ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು. 'ಮಾಯಾ ತುಂಬಾ ಅಜಾಗರೂಕಳು' ಎಂದು ಲಿಯೋ ತಕ್ಷಣವೇ ಯೋಚಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಅಜ್ಜ ಹೇಳಿದ ಮಾತನ್ನು ನೆನೆದು, ಆ ಸ್ಪಟಿಕದ ಮೂಲಕ ನೋಡಿದಾಗ, ಉಂಗುರವು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಗಿಡದ ಎಲೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದು ಅವನಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿಯಿತು. ಲಿಯೋ ಅದನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಮಾಯಾಳಿಗೆ ನೀಡಿದನು. ಅರಿಯದ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು ಸತ್ಯದ ಸ್ಪಷ್ಟ ದೃಷ್ಟಿ ಬೇಕು ಎಂಬುದು ಅವನಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು.
