ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಗುಡ್ಡಗಾಡು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಲಿಯೋ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಹೊಸ ಆಟಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಿಹಿ ತಿಂಡಿಗಳ ಮೇಲೆಯೇ ಆಸೆ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ವಸ್ತುಗಳು ಸಿಕ್ಕರೆ ತಾನೇ ಸುಖ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವನು ನಂಬಿದ್ದನು.
ಒಮ್ಮೆ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಬಂದು ಅವನಿಗೆ ಒಂದು 'ಮಾಯಾ ಕನ್ನಡಿ'ಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು. 'ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಆಸೆ ಪಟ್ಟರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ' ಎಂದು ವ್ಯಾಪಾರಿ ಹೇಳಿದನು. ಲಿಯೋ ಆ ಆಸೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದನು. ಅವನು ತನ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಹಣವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದನು, ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಬಳಿ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಕೇಳಿದನು. ಆದರೆ ವಿಚಿತ್ರವೆಂದರೆ, ಅವನು ಎಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಆಸೆ ಪಟ್ಟನೋ ಅಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಅಸಮಾಧಾನ ಅನುಭವಿಸಿದನು. ಅವನಿಗೆ ಯಾವುದರಲ್ಲೂ ತೃಪ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಅವನ ಅಜ್ಜ ಅವನನ್ನು ಕರೆದು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು, 'ಲಿಯೋ, ನೀನು ಕೇವಲ ನೆರಳುಗಳ ಹಿಂದೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ. ಈ ಇಡೀ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಆ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ನೀನು ಮರೆತಿದ್ದೀಯೆ. ಆ ಪರಮ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತು, ನಿನ್ನ ಅತಿಯಾದ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಮಾತ್ರ ನಿನಗೆ ಶಾಂತಿ ಸಿಗಲು ಸಾಧ್ಯ.'
ಲಿಯೋ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಂಡನು. ಅವನು ವಸ್ತುಗಳ ಮೇಲಿನ ವ್ಯಾಮೋಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ನೆಮ್ಮದಿ ಕಂಡುಕೊಂಡನು. ಆಸೆಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾದಂತೆ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಯಿತು. ಈಗ ಅವನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುಗಳಿಗಾಗಿ ಹಂಬಲವಿರಲಿಲ್ಲ, ಯಾವುದೇ ನೋವು ಅವನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
