ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಬಂಗಾರದ ಆಟಿಕೆ

ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನ ಬಳಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಆಟಿಕೆಗಳಿದ್ದವು, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಹೊಸದನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲವಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಬಂಗಾರದ ಆಟಿಕೆಯನ್ನು ಕಂಡನು. ಅಂದಿನಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆ ಆಟಿಕೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಹಸಿವು, ನಿದ್ರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಮರೆಯಾಯಿತು. ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಶಾಂತವಾಗಿತ್ತು. ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಅವನ ಅಜ್ಜ ಹೇಳಿದನು, 'ಅರ್ಜುನ, ಆಸೆ ಎಂಬುದು ಒಂದು ರೀತಿಯ ನೋವು. ಅದು ನಿನ್ನ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.' ಅರ್ಜುನ್ ಆ ಆಟಿಕೆಯ ಮೇಲಿನ ತನ್ನ ಅತಿಯಾದ ಆಸೆಯನ್ನು ಬಿಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಅವನು ತನಗಿರುವ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲೇ ತೃಪ್ತಿ ಕಾಣಲು ಕಲಿಯತೊಡಗಿದನು. ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ, ಆ ತೀವ್ರವಾದ ಆಸೆ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ದೂರವಾಯಿತು. ಆಶ್ಚರ್ಯವೆಂದರೆ, ಆ ಆಸೆ ಮಾಯವಾದ ತಕ್ಷಣ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ನೆಮ್ಮದಿ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತವಾದ ಸಂತೋಷ ಉಂಟಾಯಿತು. ಈಗ ಅವನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುಗಳಿಗಾಗಿ ತಳಮಳವಿಲ್ಲ, ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಇದ್ದನು.