அன்புத் தம்பி மற்றும் மாயப் பொம்மை

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கவின் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவனிடம் பல பொம்மைகள் இருந்தன, ஆனால் அவனுக்கு எப்போதும் அடுத்தவன் வைத்திருக்கும் புதிய பொம்மைகளைப்பார்த்தால் தான் ஆசை வரும். ஒருநாள் சந்தையில் ஒரு அழகான நீல நிறப் பொம்மையைப் பார்த்தான். அதை வாங்க வேண்டும் என்ற ஆசை அவனது தூக்கத்தையும், உணவையும் கெடுத்தது. தன் தந்தை கொடுத்த பணத்தைக் கொண்டு அதை வாங்க வேண்டும் என்று அவன் நினைத்தான். ஆனால், அந்த ஆசையினால் அவனுக்குள் ஒருவிதமான கவலையும், அமைதியற்ற நிலையும் ஏற்பட்டது. அவனது தாத்தா இதைப் பார்த்துவிட்டு, 'கவின், ஒரு பொருளைப் பெற வேண்டும் என்ற ஆசை நிறைவேறும்போது ஒரு நிமிடம் மகிழ்ச்சி தரும், ஆனால் அந்த ஆசை அடங்காதவரை உன் மனம் எப்போதும் ஒரு தவிப்பிலேயே இருக்கும்' என்றார். கவின் யோசித்தான். அந்தப் பொம்மை இல்லாவிட்டாலும் தான் மகிழ்ச்சியாக இருக்க முடியும் என்று அவன் முடிவு செய்தான். மெல்ல மெல்ல, புதிய பொருட்களைப் பெற வேண்டும் என்ற அந்தத் தீவிரமான ஆசை அவனிடம் இருந்து விலகியது. ஆச்சரியமாக, அந்த ஆசை மறைந்த பிறகு, அவனுக்குள் ஒரு பெரிய நிம்மதியும், எப்போதும் நிலைத்திருக்கும் ஒரு மென்மையான மகிழ்ச்சியும் பிறந்தது. இப்போது அவனுக்குத் தேவையில்லாத பொருட்கள் மீது ஆசை இல்லை, ஆனால் அவன் எப்போதும் புன்னகையோடு இருந்தான்.