ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕವಿ ಮತ್ತು ರೋಹನ್ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರಿದ್ದರು. ಕವಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದುವ ಮತ್ತು ಹೊಸ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುವ ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದ್ದನು. ಆದರೆ ರೋಹನ್, 'ಓದುವ ಅಗತ್ಯವೇನಿದೆ? ಆಟವಾಡಿದರೆ ಸಾಕು!' ಎಂದು ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು.
ಒಂದು ದಿನ ಹಳ್ಳಿಯ ಹಿರಿಯರು ಒಂದು ಹಳೆಯ ನಕ್ಷೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದರು. 'ಈ ನಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿರುವ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡವರು ಮಾತ್ರ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪಲು ಸಾಧ್ಯ' ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು.
ರೋಹನ್ ತಕ್ಷಣವೇ ಓಡಿಹೋದನು, ಆದರೆ ನಕ್ಷೆಯ ಗುರುತುಗಳು ತಿಳಿಯದ ಕಾರಣ ಅವನು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿ ಮುಳ್ಳಿನ ಪೊದೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡನು. ಕವಿ ಮಾತ್ರ ಶಾಂತವಾಗಿ ಕುಳಿತು ನಕ್ಷೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸರಿಯಾದ ದಾರಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡನು. ಕವಿ ರೋಹನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದನು.
ಹಿರಿಯರು ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು, 'ರೋಹನ್, ನಿನಗೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿವೆ, ಆದರೆ ಕವಿಯಂತೆ ಜ್ಞಾನದ ದೃಷ್ಟಿ ಇಲ್ಲ. ಕಲಿಕೆಯು ನಮಗೆ ಜಗತ್ತನ್ನು ನೋಡುವ ನಿಜವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.'
