ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕದಿರ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನ ತಂದೆ ಒಬ್ಬ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯಾಪಾರಿ. ಕದಿರನಿಗೆ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಬಳಿ ಇರುವ ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಬೆಲೆಬಾಳುವ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. 'ಅಪ್ಪಾ, ನೀವು ಎಷ್ಟು ಶ್ರೀಮಂತರು! ನನಗೂ ನಿಮ್ಮ ತರಹ ತುಂಬಾ ಹಣ ಬೇಕು,' ಎಂದು ಅವನು ಆಗ마다 ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದನು.
ಒಂದು ದಿನ, ಅವನ ತಂದೆ ಅವನನ್ನು ಹಳ್ಳಿಯ ದೊಡ್ಡ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು. ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ವಯಸ್ಸಾದ ಹಿರಿಯರು ಜನರಿಗೆ ಉತ್ತಮವಾದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಜೀವನದ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲರೂ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಕದಿರ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲಿನ ಕಲ್ಲುಗಳ ಜೊತೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ಆ ಹಿರಿಯರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ.
ತಂದೆ ಕದಿರನನ್ನು ಕೇಳಿದರು, 'ಕಂದಾ, ಆ ಹಿರಿಯರು ಏನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನೀನು ಕೇಳಿದೆಯಾ?' ಕದಿರ, 'ಇಲ್ಲ ಅಪ್ಪಾ, ನಾನು ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅವರು ಏನು ಹೇಳಿದರು?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.
ತಂದೆ ನಗುನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು, 'ಮಗನೇ, ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಇರುವ ಹಣವನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಕದಿಯಬಹುದು ಅಥವಾ ಅದು ಖಾಲಿಯಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ, ನೀನು ಕೇಳುವ ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾತುಗಳು ನಿನ್ನ ಜ್ಞಾನವಾಗುತ್ತವೆ. ಆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಯಾರೂ ಕದಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹಣಕ್ಕಿಂತಲೂ ದೊಡ್ಡ ಸಂಪತ್ತು ನಿನ್ನ ಈ ಕೇಳುವ ಜ್ಞಾನವೇ.'
ಅಂದಿನಿಂದ ಕದಿರ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಗಮನವಿಟ್ಟು ಕೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಒಳ್ಳೆಯ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕೇಳುವ ಮೂಲಕ ಅವನು ಜ್ಞಾನಿಯಾಗ tumbuh ಮಾಡಿದನು. ಆ ಜ್ಞಾನವೇ ಅವನನ್ನು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿತು.
