ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಜಯ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ತೋಟ ಬೆಳೆಸುವ ಬಗ್ಗೆ ತುಂಬಾ ಆಸೆಯಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ ಅವನ ಗೆಳೆಯ ರೋಹನ್ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಐಡಿಯಾ ತಂದು ಹೇಳಿದ, 'ಅಜಯ್, ನಾವು ಈ ಮಣ್ಣನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ ಸುಂದರವಾದ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಮಾರಿ ತುಂಬಾ ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸೋಣ!' ಎಂದು ಹೇಳಿದ.
ಅಜಯ್ ತುಂಬಾ ಖುಷಿಪಟ್ಟನು. ಆದರೆ, ಅವರ ಬಳಿ ಬೀಜಗಳಿರಲಿಲ್ಲ. ರೋಹನ್ ಹೇಳಿದ, 'ಅದಕ್ಕೇನಂತೆ? ಮೊದಲು ಮಣ್ಣನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸೋಣ, ನಂತರ ಹೂವುಗಳು ಬೆಳೆದ ಮೇಲೆ ನಾವು ಬೀಜಗಳನ್ನು ತರಬಹುದು!'
ಅವರು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಮಣ್ಣನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದರು. ಆದರೆ ದಿನಗಳು ಕಳೆದರೂ ಅಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಗಿಡಗಳು ಬರಲಿಲ್ಲ. ಅಂದು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು. ಅವನು ಅಜಯ್ ಬಳಿ ಕೇಳಿದ, 'ತೋಟ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ಹೂವುಗಳು ಎಲ್ಲಿ?'
ಅಜಯ್ ಬೇಸರದಿಂದ, 'ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಬೀಜಗಳಿಲ್ಲ ಸ್ವಾಮಿ' ಎಂದನು. ಆಗ ಆ ವ್ಯಾಪಾರಿ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದ, 'ಮಗನೇ, ಬೀಜಗಳಿಲ್ಲದೆ ತೋಟ ಹೇಗೆ ನಿಲ್ಲಲು ಸಾಧ್ಯ? ಒಂದು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಮೂಲಭೂತ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಅಥವಾ ಬಂಡವಾಳವಿಲ್ಲದೆ ಅದರ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದು ವ್ಯರ್ಥ.' ಅಜಯ್ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡನು. ನಂತರ ಅವನು ಮೊದಲು ಬೀಜಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ನಂತರ ತೋಟವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದನು. ಈಗ ಅವನ ತೋಟವು ಸುಂದರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿದೆ.
