ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕರಿಕಾಲன் ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಮರದಿಂದ ಸುಂದರವಾದ ಆಟಿಕೆಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ. ಹಳ್ಳಿಯ ಜಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಆಟಿಕೆಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲು ಅವನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಅವನ ಗೆಳೆಯ ಮಾರನ್, 'ಕರಿಕಾಲಾ, ಈಗಲೇ ಮರ ಕಡಿಯಲು ಶುರು ಮಾಡೋಣ, ಬೇಗ ಮುಗಿಸಬಹುದು!' ಎಂದು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಹೇಳಿದನು.
ಆದರೆ ಕರಿಕಾಲನ್ ಯೋಚಿಸಿದನು. 'ಯಾವ ಮರ ಬಳಸಬೇಕು? ಯಾವ ಬಣ್ಣ ಬಳಸಬೇಕು? ಆಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಜೋಡಿಸಬೇಕು?' ಎಂದು ಅವನು ಕೇಳಿದಾಗ ಮಾರನ್ ಬಳಿ ಉತ್ತರವಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಾರನ್ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, 'ನೀನು ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ನಿಧಾನ? ನಿನಗೆ ಭಯವೇ?' ಎಂದು ಲೇವಡಿ ಮಾಡಿದನು. ಕರಿಕಾಲನಿಗೆ ಬೇಸರವಾಯಿತು, ಆದರೆ ಅವನು ಅವಸರ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.
ಅವನು ತನ್ನ ತಾತನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಸಲಹೆ ಕೇಳಿದನು. ತಾತ ಹೇಳಿದನು, 'ಕರಿಕಾಲಾ, ಸರಿಯಾದ ಯೋಜನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಕೆಲಸ ಶುರು ಮಾಡುವುದು ಸೋಲಿಗೆ ದಾರಿ. ಮೊದಲು ನಿನ್ನ ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ತಂದುಕೋ.' ಕರಿಕಾಲನ್ ಮೊದಲು ಸರಿಯಾದ ಮರವನ್ನು ಆರಿಸಿದನು, ಬಣ್ಣಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಒಂದು ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡನು.
ಜಾತ್ರೆ ಬಂದಾಗ, ಕರಿಕಾಲನ ಆಟಿಕೆಗಳು ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದವು. ಜನರು ಅವುಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಖರೀದಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಮಾರನ್ ಅವಸರದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಆಟಿಕೆಗಳು ಬೇಗನೆ ಮುರಿದುಹೋದವು, ಯಾರೂ ಅವುಗಳನ್ನು ಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಕರಿಕಾಲನ ವಿವೇಚನೆಯು ಅವನಿಗೆ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟಿತು.
