ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಜಯ್ ಮತ್ತು ಮೀರಾ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರಿದ್ದರು. ಒಂದು ದಿನ ಅವರು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮರದ ಮನೆ ಕಟ್ಟಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಅಜಯ್ ತುಂಬಾ ಉತ್ಸಾಹದಲ್ಲಿದ್ದನು. 'ನಾವೀಗಲೇ ಕಟ್ಟಲು ಶುರು ಮಾಡೋಣ!' ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಾ ಸುತ್ತಿಗೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು.
ಆದರೆ ಮೀರಾ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿವೇಚನೆಯಿಂದ ಯೋಚಿಸಿದಳು. 'ಅಜಯ್, ನಮಗೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಮರ ಇದೆಯೇ? ಈ ಮನೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಇರುತ್ತದೆಯೇ? ನಾವು ಮೊದಲು ಒಂದು ನಕ್ಷೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳೋಣವೇ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದಳು.
ಅಜಯ್ ಅವಳ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. 'ನಾವು ಕಟ್ಟುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಾ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳೋಣ!' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಕೆಲಸ ಆರಂಭಿಸಿದನು. ಮೀರಾ ಅವನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವಳ ಬಳಿ ಸರಿಯಾದ ಯೋಜನೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಮನೆ ಅರ್ಧಕ್ಕೆ ನಿಂತಿತು. ಅದು ಬಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಬೀಳುವಂತಾಯಿತು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಅರ್ಧಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಅಜಯ್ ಬಳಿ ಬೇಕಾದ ಮೊಳೆಗಳು ಖಾಲಿಯಾದವು. ಅಜಯ್ ಬೇಸರದಿಂದ ಕುಳಿತನು. 'ನಾನು ಇದನ್ನು ಮೊದಲೇ ಯೋಚಿಸಬೇಕಿತ್ತು!' ಎಂದು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಟ್ಟನು.
ಮೀರಾ ಅವನ ಬಳಿ ಬಂದು ಮೆಲ್ಲನೆ ಹೇಳಿದಳು, 'ಅಜಯ್, ಒಂದು ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುವ ಮೊದಲು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಯೋಚಿಸಬೇಕು. ಕೆಲಸವನ್ನು ಶುರು ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ 'ನಾನು ಆಮೇಲೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತೇನೆ' ಎನ್ನುವುದು ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪು.' ಅಜಯ್ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಂಡನು. ಮುಂದಿನ ಬಾರಿ ಅವರು ಯೋಜನೆಯೊಂದಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರು ಮತ್ತು ಅದೊಂದು ಅದ್ಭುತವಾದ ಮನೆಯಾಯಿತು.
