ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் மற்றும் நிலா என்ற இரண்டு நண்பர்கள் இருந்தார்கள். ஒரு நாள், அவர்கள் இருவரும் சேர்ந்து ஒரு பெரிய தோட்டம் அமைக்க முடிவு செய்தார்கள். கதிர் மிகவும் உற்சாகமாக இருந்தான். 'நாளை முதல் நாம் விதைகளைத் தூவிவிடலாம்!' என்று கத்தினான்.
ஆனால் நிலா சற்று நிதானமாக இருந்தாள். 'கதிர், நாம் முதலில் எந்த மாதிரியான செடிகளை வளர்க்கப் போகிறோம்? அதற்கு எவ்வளவு தண்ணீர் தேவைப்படும்? நம்மிடம் போதுமான கருவிகள் இருக்கிறதா?' என்று கேட்டாள்.
கதிர் அவளது பேச்சைக் கேட்கவில்லை. 'அதையெல்லாம் பிறகு பார்த்துக்கொள்ளலாம், இப்போது வேலையைத் தொடங்குவோம்!' என்று கூறி, உடனே மண்ணைத் தோண்டத் தொடங்கினான். நிலா அவனுக்கு உதவவில்லை, ஏனெனில் அவளிடம் சரியான திட்டமும் கருவிகளும் இல்லை.
சில நாட்களுக்குப் பிறகு, கதிர் விதைகளைத் தூவிவிட்டான். ஆனால், ஒரு வாரம் கழித்து பார்த்தபோது, அவன் தேர்ந்தெடுத்த விதைகள் அதிக வெயிலைத் தாங்க முடியாமல் வாடிப் போயிருந்தன. மேலும், அவனிடம் தண்ணீர் ஊற்ற சரியான வாளி கூட இல்லை. கதிர் வருத்தத்துடன், 'ஐயோ, நான் இதைப் பற்றி முன்பே யோசித்திருக்கலாமே!' என்று புலம்பினான்.
நிலா மெதுவாக வந்து சொன்னாள், 'கதிர், ஒரு வேலையைத் தொடங்குவதற்கு முன் அதை முழுமையாகச் சிந்தித்துச் செய்ய வேண்டும். வேலையைத் தொடங்கிவிட்டு, பிறகு யோசிப்பேன் என்று சொல்வது வெறும் வீண் முயற்சி மட்டுமே.' கதிர் தன் தவறை உணர்ந்தான். அடுத்த முறை, இருவரும் சேர்ந்து திட்டமிட்டுத் தோட்டம் அமைத்தார்கள், அது மிக அழகாக வளர்ந்தது.
