ಮೊಲ ಮತ್ತು ಚತುರ ನರಿ

ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸೋಮು ಎಂಬ ಮೊಲವಿತ್ತು. ಸೋಮು ತುಂಬಾ ದಯಾಮಯಿ, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ದೋಷವಿತ್ತು: ಅವನು ಯಾರು ಹೇಳಿದರೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ನಂಬುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ ರೋಹಿಣಿ ಎಂಬ ನರಿ ಕಾಡಿಗೆ ಬಂದಿತು. ರೋಹಿಣಿ ತುಂಬಾ ಮಧುರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಸೋಮುವನ್ನು ಕಂಡ ತಕ್ಷಣ, "ಸೋಮು, ನೀನು ಎಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯವನು! ನಿನ್ನ ಗೆಳೆಯನಾಗಲು ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ," ಎಂದು ಹೇಳಿತು. ಸೋಮು ತುಂಬಾ ಖುಷಿಪಟ್ಟನು. ರೋಹಿಣಿ, "ನಾನು ನಿನಗೆ ಸಿಹಿಯಾದ ಕ್ಯಾರೆಟ್ ಇರುವ ತೋಟಕ್ಕೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಬಾ," ಎಂದು ಆಮಿಷವೊಡ್ಡಿತು. ಕಾಡಿನ ಹಿರಿಯ ಗೂಬೆ ಕದಿರ್ ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿತು. ಕದಿರ್ ಎಚ್ಚರಿಸಿತು, "ಸೋಮು, ಅಪರಿಚಿತರನ್ನು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ನಂಬಬೇಡ, ಇದು ಅಪಾಯಕಾರಿ," ಎಂದು. ಆದರೆ ಸೋಮು, "ನೀನು ಸುಮ್ಮನೆ ಅಸೂಯೆ ಪಡುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ ಕದಿರ್," ಎಂದು ಹೇಳಿ ರೋಹಿನಿಯ ಜೊತೆ ಹೋದನು. ರೋಹಿಣಿ ಸೋಮುವನ್ನು ಒಂದು ಕತ್ತಲೆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ ತಲುಪಿದ ತಕ್ಷಣ ರೋಹಿನಿಯ ಮುಖ ಬದಲಾಯಿತು. "ಈಗ ನೀನು ನನ್ನ ಆಹಾರ!" ಎಂದು ಗರಗರಾಡಿತು. ಸೋಮು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗತೊಡಗಿದನು. ಆಗಲೇ ಕದಿರ್ ವೇಗವಾಗಿ ಹಾರಿ ಬಂದು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮರದ ಕೊಂಬೆಯನ್ನು ರೋಹಿನಿಯ ಮೇಲೆ ಬೀಳಿಸಿತು. ಆ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ಸೋಮು ಅಲ್ಲಿಂದ ಓಡಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡನು. ಕೇವಲ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಯಾರನ್ನೂ ನಂಬಬಾರದು, ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯೂ ಬೇಕು ಎಂದು ಸೋಮು ಅಂದು ಕಲಿತನು.