ಪರಹಿತದ ಸಂಪತ್ತು

ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಧವ ಎಂಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಶ್ರೀಮಂತನಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವನ ದೊಡ್ಡ ಗುಣವೆಂದರೆ ಅವನ ಉದಾರಿ ಗುಣ. ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಕಷ್ಟ ಬಂದಾಗ ಮಾಧವನು ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಸದಾ ಸಿದ್ಧನಿರುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದರೆ ಅವನ ತಮ್ಮ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಸಿಟ್ಟು ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ, ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗನು ಮಾಧವನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಚಾತುರ್ಯದಿಂದ ಒಂದು ಬೆಲೆಬಾಳುವ ವಸ್ತುವನ್ನು ಒಡೆದು ಹಾಕಿದನು. ಅರ್ಜುನನು ತಕ್ಷಣವೇ ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ, "ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬರಬೇಡ!" ಎಂದು ಕೂಗಿದನು. ಆ ಹುಡುಗ ಅಳುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿಂದ ಓಡಿಹೋದನು. ಮಾಧವನು ಶಾಂತವಾಗಿ ಹುಡುಗನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, "ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಮಗನೇ, ಅದು ತಪ್ಪಾಗಿ ನಡೆದುಹೋಗಿದೆ," ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು. ಮಾಧವನ ಈ ಉದಾರತೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಾಗಿ ಇಡೀ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರು ಅವನನ್ನು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತವ ಎಂಬಂತೆ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಾಧವನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು, "ನಮ್ಮ ಹಣಕ್ಕಿಂತ ನಮ್ಮ ತಾಳ್ಮೆ ಮತ್ತು ದಾನದ ಗುಣವೇ ನಮಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಜನರನ್ನು ಹತ್ತಿರ ತರುತ್ತದೆ." ನಂತರ ಅರ್ಜುನನೂ ಮಾಧವನಂತೆ ಶಾಂತವಾಗಿರಲು ಕಲಿಯುತ್ತಾನೆ. ಮಾಧವನಿಗೆ ಇಡೀ ಹಳ್ಳಿಯೇ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕುಟುಂಬವಾಗಿತ್ತು.