സ്നേഹത്തിന്റെ സമ്പത്ത്

ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ മാധവൻ എന്നൊരു മനുഷ്യൻ താമസിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹം വലിയൊരു വ്യാപാരിയായിരുന്നു, എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമ്പത്തിനേക്കാൾ വലിയതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാരുണ്യം. ഗ്രാമത്തിലെ ആർക്കെങ്കിലും ഒരു സഹായം ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ മാധവൻ മുന്നോട്ടുവരും. എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനിയൻ അർജുൻ പെട്ടെന്ന് ദേഷ്യം വരുന്ന സ്വഭാവക്കാരനായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, ഒരു കൊച്ചു കുട്ടി മാധവന്റെ വീട്ടിൽ വെച്ച് അബദ്ധത്തിൽ ഒരു വിലപിടിപ്പുള്ള പാത്രം ഉടച്ചു കളഞ്ഞു. അർജുൻ ഉടൻ തന്നെ ദേഷ്യപ്പെട്ട്, "ഇനി ഒരിക്കലും ഈ വീട്ടിലേക്ക് വരരുത്!" എന്ന് ആ കുട്ടിയോട് ആക്രോശിച്ചു. കുട്ടി കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ഓടിപ്പോയി. മാധവൻ ശാന്തനായി കുട്ടിയുടെ അടുത്തെത്തി, "സാരമില്ല മോനേ, അത് ഒരു അപകടമാണ്," എന്ന് പറഞ്ഞ് അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. മാധവന്റെ ഈ ദയയും ശാന്തതയും കാരണം ഗ്രാമവാസികൾ അദ്ദേഹത്തെ സ്വന്തം കുടുംബാംഗത്തെപ്പോലെ സ്നേഹിച്ചു. മാധവൻ അർജുനോട് പറഞ്ഞു, "നമ്മൾ നൽകുന്ന ദാനത്തേക്കാൾ വലിയതാണ് നമ്മുടെ ക്ഷമ. അത് നമ്മെ ചുറ്റും ഒരു വലിയ കുടുംബത്തെ ഉണ്ടാക്കും." പതുക്കെ അർജുനും മാധവന്റെ പാഠം ഉൾക്കൊണ്ടു. മാധവന് ലോകമെമ്പാടും വലിയൊരു കുടുംബമുണ്ടായിരുന്നു.