ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಜಯ್ ಮತ್ತು ವಿಕ್ರಮ್ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಆತ್ಮೀಯ ಸ್ನೇಹಿತರಿದ್ದರು. ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಜೊತೆಯಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಒಂದು ದಿನ, ಒಂದು ಸಣ್ಣ ವಿಷಯಕ್ಕಾಗಿ ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಜಗಳವಾಯಿತು. ಕೋಪಗೊಂಡ ವಿಕ್ರಮ್, 'ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ನಾನು ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನಲ್ಲ!' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದನು. ಅಜಯ್ ತುಂಬಾ ಬೇಸರಿಸಿಕೊಂಡನು, ಆದರೆ ಅವನು ವಿಕ್ರಮ್ನನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಹೋಗಲಿಲ್ಲ.
ಕೆಲವು ವಾರಗಳು ಕಳೆದವು. ಒಂದು ದಿನ ಅಜಯ್ ತನ್ನ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕಲ್ಲು ಅವನ ಹಾದಿಯನ್ನು ತಡೆಯಿತು. ಅದನ್ನು ಸರಿಸಲು ಅವನಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ವಿಕ್ರಮ್ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು. ಅವರಿಬ್ಬರ ಜಗಳಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಸರಿಯಾದ ಕಾರಣವಿರಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅಜಯ್ ಯಾವುದೇ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ವಿಕ್ರಮ್ಗೆ ತಿಳಿಯಿತು. ವಿಕ್ರಮ್ ಅಜಯ್ನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಆ ಕಲ್ಲನ್ನು ಸರಿಸಿದನು.
ಆ ಸಣ್ಣ ಸಹಾಯದ ಮೂಲಕ ಅವರ ನಡುವಿನ ಕಹಿ ಭಾವನೆಗಳು ದೂರವಾದವು. ವಿಕ್ರಮ್ ಮೆಲ್ಲನೆ, 'ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು ಅಜಯ್, ಅಂದು ನಾನು ಸುಮ್ಮನೆ ಕೋಪಗೊಂಡಿದ್ದೆ' ಎಂದನು. ಅಜಯ್ ನಗುತ್ತಾ ಅವನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು. ತಮಗೆಲ್ಲಾ ನಡುವೆ ಯಾವುದೇ ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪು ಇರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿದ ಮೇಲೆ, ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಮತ್ತೆ ಹಳೆಯ ಸ್ನೇಹಿತರಾದರು.
