ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಆರ್ಯನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನು ರಾಘವನ್ ಎಂಬುವವರ ಮಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರೆಯ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ರಾಘವನ್ ಬಹಳ ಒಳ್ಳೆಯವರಾಗಿದ್ದರೂ, ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಶಿಸ್ತಿನವರಾಗಿದ್ದರು. ಒಂದು ದಿನ ರಾಘವನ್ ಆರ್ಯನಿಗೆ ಒಂದು ಕೆಲಸ ಕೊಟ್ಟರು, 'ಆರ್ಯನ್, ಈ ಮಣ್ಣಿನ ದೀಪಗಳು ತುಂಬಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿವೆ. ಇವುಗಳನ್ನು ಬಹಳ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಜೋಡಿಸು. ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮರೆವು ಕೂಡ ದೊಡ್ಡ ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು' ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿದರು.
ಆರ್ಯನ್ ಮೊದಲು ಬಹಳ ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದನು. ಆದರೆ ಸಂಜೆ ಸ್ನೇಹಿತರು ಆಟವಾಡಲು ಕರೆದಾಗ ಅವನ ಗಮನ ಬೇರೆಡೆಗೆ ಹೋಯಿತು. 'ಆಮೇಲೆ ನೋಡೋಣ' ಎಂದು ಅಂದುಕೊಂಡು, ಒಂದು ದೀಪವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಇಡದೆ ಅವಸರದಲ್ಲಿ ಹೊರಟುಹೋದನು. ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಆ ದೀಪವು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದು ಒಡೆದು ಹೋಗಿತ್ತು.
ರಾಘವನ್ ಕೋಪಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವರ ಮುಖದಲ್ಲಿನ ಬೇಸರ ಆರ್ಯನಿಗೆ ನೋವು ನೀಡಿತು. 'ಆರ್ಯನ್, ಒಂದು ಕ್ಷಣದ ಅಜಾಗರೂಕತೆ ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ತೊಂದರೆ ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಈಗ ತಿಳಿಯುತ್ತಿದೆಯೇ? ನಾವು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ವ್ಯವಹರಿಸುವಾಗ ಯಾವಾಗಲೂ ಎಚ್ಚರದಿಂದ ಇರಬೇಕು' ಎಂದರು.
ಆರ್ಯನ್ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಂಡನು. ಅಂದಿನಿಂದ ಅವನು ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವಾಗ ಅಥವಾ ಯಾರ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡಿದಾಗಲೂ ಅತ್ಯಂತ ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಇರಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಅವನ ಈ ಬದಲಾವಣೆಯಿಂದ ಅವನು ಎಲ್ಲರ ನಂಬಿಕೆಗೆ ಪಾತ್ರನಾದನು.
