ಧರ್ಮಪುರಿ ಎಂಬ ಸುಂದರ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಸೋಮು ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ ಆತ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಗ್ರಾಮದ ಬಳಿ ಇದ್ದ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಮರದ ತುಂಡನ್ನು ಕತಿರ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗ ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಿ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಕತಿರ್ ದೊಡ್ಡವನಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಯಾರೂ ಅವನನ್ನು ತಡೆಯಲು ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಸೋಮು ತಕ್ಷಣ ಗ್ರಾಮದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾದ ಮಾಣಿಕ್ ಅವರ ಬಳಿ ಹೋದನು.
ಮಾಣಿಕ್ ಅವರು ಬಹಳ ನ್ಯಾಯವಂತ ನಾಯಕರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು ತರಾಟೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಬದಲು, ಮೊದಲು ಸೋಮುವಿನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದರು. ನಂತರ ಕತಿರ್ನನ್ನು ಕರೆಸಿ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸಿದರು. ಕತಿರ್ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ, ಮಾಣಿಕ್ ಅವರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಕತಿರ್ಗೆ ಕೇವಲ ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಆ ತಪ್ಪು ಮತ್ತೆ ನಡೆಯದಂತೆ ಮಾಡುವುದು ಮುಖ್ಯ ಎಂದು ಅವರು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.
ಮಾಣಿಕ್ ಅವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು, 'ಕತಿರ್, ನೀನು ಮಾಡಿದ್ದು ತಪ್ಪು. ಈ ತಪ್ಪನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳಲು ನೀನು ಮುಂದಿನ ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಗ್ರಾಮದ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂಸೇವಕನಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು.' ಕತಿರ್ ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಗಿ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿದನು. ಈ ಶಿಕ್ಷೆಯು ಕತಿರ್ನನ್ನು ತಿದ್ದಿತು ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮದ ಇತರ ಮಕ್ಕಳು ಇಂತಹ ತಪ್ಪು ಮಾಡದಂತೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿತು.
