ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಸುಂದರ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಕ್ರಮ ಎಂಬ ರಾಜನಿದ್ದನು. ಅವನು ಶೂರನಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವನಿಗೆ ದಯೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ರಾಜ ಎಂದರೆ ಜನರಿಗೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದು ಅವನ ಅತೀ ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪು. ಒಂದು ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಭೀಕರ ಬರಗಾಲ ಬಂದಿತು. ಜನರಿಗೆ ತಿನ್ನಲು ಅನ್ನವಿರಲಿಲ್ಲ.
ಜನರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಬದಲು ವಿಕ್ರಮನು, 'ನನ್ನ ಬಳಿ ಇರುವ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಸುಮ್ಮನೆ ಹಂಚಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ! ತೆರಿಗೆ ಕಟ್ಟದಿದ್ದರೆ ಜೈಲಿಗೆ ಹಾಕಲಾಗುವುದು!' ಎಂದು ಕಠಿಣವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು. ಅವನ ಮಾತುಗಳು ಜನರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೋವು ನೀಡಿದವು. ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗಿ ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಕಣ್ಣೀರು ನೋಡಿ, 'ನಮ್ಮ ರಾಜ ಬಹಳ ಕ್ರೂರ', ಎಂದು ತನ್ನ ಗೆಳೆಯನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
ಈ ಮಾತುಗಳು ಇಡೀ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಹರಡಿದವು. ಜನರು ಅವನನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಅವನನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಜನರ ಬೆಂಬಲವಿಲ್ಲದೆ ವಿಕ್ರಮನ ಆಡಳಿತ ದುರ್ಬಲವಾಯಿತು. ಅವನ ಸೈನಿಕರು ಕೂಡ ಅವನನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ವಿಕ್ರಮನ ಅಧಿಕಾರವು ಕುಸಿದು ಅವನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಅವನ ಕೈಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಹೋಯಿತು.
ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ವಿಕ್ರಮ ತಡವಾಗಿ ಅರಿತನು. ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯಿಲ್ಲದ ಅಧಿಕಾರವು ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಪಾಠವನ್ನು ಅವನು ಕಲಿತನು.
