ನೆರಳಿನಂತೆ ಮಾಯವಾಗುವ ಸಂಪತ್ತು

ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ವಿಕ್ರಮ್ ಎಂಬ ಶ್ರೀಮಂತ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇದ್ದನು. ಅವನ ಬಳಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಜಮೀನು ಮತ್ತು ಹಣವಿತ್ತು. ಆದರೆ ವಿಕ್ರಮ್ ತುಂಬಾ ಕಠಿಣ ಸ್ವಭಾವದವನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಕೋಪ ಮತ್ತು ಗಾಂಭೀರ್ಯವಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಹೆದರಿ ಓಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ದಿನ, ಮೀರಾ ಎಂಬ ಬಡ ಮಹಿಳೆ ತನ್ನ ಹೊಲದ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಸಹಾಯ ಕೇಳಲು ವಿಕ್ರಮ್ ಬಳಿ ಬಂದಳು. ಆದರೆ ವಿಕ್ರಮ್ ಅವಳ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ, 'ಇಲ್ಲಿ ಯಾಕೆ ಬಂದಿದ್ದೀಯಾ? ಹೋಗು!' ಎಂದು ಅವಳನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿ ಓಡಿಸಿದನು. ಕೆಲವು ತಿಂಗಳ ನಂತರ, ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಬರಗಾಲ ಬಂದಿತು. ವಿಕ್ರಮ್‌ನ ಬೆಳೆಗಳೆಲ್ಲಾ ನಾಶವಾದವು. ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ಜನರನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಯಾರೂ ಮುಂದೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ವಿಕ್ರಮ್ ತೋರಿಸಿದ ಕಠಿಣ ವರ್ತನೆಯಿಂದಾಗಿ ಜನರು ಅವನನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗ ವಿಕ್ರಮ್‌ಗೆ ಒಂದು ವಿಷಯ ಅರ್ಥವಾಯಿತು: ತನ್ನ ಬಳಿ ಎಷ್ಟೇ ಸಂಪತ್ತಿದ್ದರೂ, ಜನರು ತನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸದಿದ್ದರೆ, ಆ ಸಂಪತ್ತು ಒಬ್ಬ ರಾಕ್ಷಸನ ಬಳಿ ಇರುವ ಸಂಪತ್ತಿನಂತೆ; ಅದು ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನೂ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂದಿನಿಂದ ವಿಕ್ರಮ್ ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ವರ್ತಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.