அருவமான செல்வம்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிரவன் என்ற ஒரு பெரிய நிலக்கிழங்கார் இருந்தார். அவரிடம் நிறைய நிலங்களும், பணமும் இருந்தது. ஆனால், கதிரவன் ஒரு கனிவான மனிதர் அல்ல. அவர் எப்போதும் முகத்தை சுளித்துக்கொண்டே இருப்பார். யாராவது உதவி கேட்க வந்தாலோ அல்லது அவரிடம் பேச வந்தாலோ, அவர் மிகவும் கோபமாகவும், அதிகாரத் தோரணையில் கடுமையாகவும் பேசுவார். கிராமத்து மக்கள் அவரைப் பார்த்து பயந்து ஓடுவார்கள். ஒருமுறை, ஏழை விவசாயி மாறன் தன் மகளின் திருமணத்திற்காக ஒரு சிறிய உதவி கேட்டு கதிரவனிடம் சென்றான். கதிரவன் அவனைத் தன் அரண்மனை வாசலிலேயே தடுத்து நிறுத்தி, 'இங்கே எதுக்கு வர்ற? போ!' என்று முகத்தை முறைத்துக் கத்தினார். மாறன் அழுதுகொண்டே திரும்பிச் சென்றான். சில நாட்களுக்குப் பிறகு, கதிரவன் ஒரு பெரிய இக்கட்டான சூழ்நிலையில் சிக்கினார். அவரது நிலங்களில் ஒரு பெரிய வெள்ளம் வந்து பயிர்களை அழித்தது. உதவி செய்ய யாரும் முன்வரவில்லை. ஏனெனில், அவர் காட்டிய கடுமையால் மக்கள் அவரைத் தள்ளி வைத்திருந்தனர். அப்போதுதான் கதிரவனுக்குத் தோன்றியது, 'என்னிடம் எவ்வளவு செல்வம் இருந்தாலும், மக்கள் என்னை வெறுக்கிறார்கள் என்றால், அந்தச் செல்வம் ஒரு பேய்க்குச் சொந்தமான சொத்தைப் போலத்தான்; அது என்னுடன் நிலைக்காது' என்று. அவர் தன் தவறை உணர்ந்து, மக்களின் அன்பைப் பெற மென்மையாகவும் கனிவாகவும் மாறத் தொடங்கினார்.