ಹಿಂದೆ ಚೋಳಪುರಿ ಎಂಬ ಸುಂದರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ವಿಕ್ರಮ ಎಂಬ ರಾಜ ಆಳುತ್ತಿದ್ದನು. ವಿಕ್ರಮ ಬಹಳ ದಯಾಳು, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ದೋಷವಿತ್ತು. ಪ್ರಮುಖ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತಾನು ಸ್ವತಃ ಪರಿಶೀಲಿಸದೆ, ತನ್ನ ಮಂತ್ರಿಗಳ ಮೇಲೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವಲಂಬಿತನಾಗಿದ್ದನು.
ಒಮ್ಮೆ, ರಾಜ್ಯದ ದೊಡ್ಡ ಅಣೆಕಟ್ಟನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ವಿಕ್ರಮನು ತನ್ನ ಮುಖ್ಯ ಮಂತ್ರಿ ಸೋಮಸುಂದರನಿಗೆ ನೀಡಿದನು. ಸೋಮಸುಂದರನು ಅಣೆಕಟ್ಟಿನ ಬಗ್ಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಗಮನಹರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಮಳೆಗಾಲ ಬಂದಾಗ, ಅಣೆಕಟ್ಟಿನ ಬಾಗಿಲುಗಳು ಸರಿಯಾಗಿ ತೆರೆಯಲಿಲ್ಲ, ಇದರಿಂದ ಹೊಲಗದ್ದೆಗಳು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವು.
ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ವಿಕ್ರಮನು ಅತಿಯಾದ ಕೋಪಗೊಂಡನು. ಅವನು ಮಂತ್ರಿಯನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ, 'ನೀನು ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ದೀಯಾ! ನಿನ್ನ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯದಿಂದ ನನ್ನ ರಾಜ್ಯವೇ ಹಾಳಾಯಿತು!' ಎಂದು ಕೂಗಾಡಿದನು. ಮಂತ್ರಿ ಸೋಮಸುಂದರನು ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ, ವಿಕ್ರಮನ ಕೋಪದಿಂದ ಅವನು ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕಾಯಿತು.
ಅದನ್ನು ನೋಡಿದ ವಿಕ್ರಮನ ತಂದೆ ಧರ್ಮನು, 'ಮಗನೇ, ಒಬ್ಬ ನಾಯಕನು ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೆ ವಹಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಆ ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವಿರಬೇಕು. ತಪ್ಪು ನಡೆದಾಗ ಮಂತ್ರಿಯನ್ನು ಬೈಯುವುದಲ್ಲ, ತಪ್ಪು ಏಕೆ ನಡೆಯಿತು ಎಂದು ನೀನು ಕೂಡ ಯೋಚಿಸಬೇಕು. ನೀನು ವಿಷಯವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿಯದೆ ಮಂತ್ರಿಯ ಮೇಲೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದಲೇ ಈ ತಪ್ಪು ನಡೆದಿದೆ' ಎಂದು ತಿಳಿಹೇಳಿದನು.
ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತ ವಿಕ್ರಮನು ಮಂತ್ರಿಯ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿದನು. ನಂತರ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ಅಣೆಕಟ್ಟಿನ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿದರು. ಅಂದಿನಿಂದ ವಿಕ್ರಮನು ಯಾವುದೇ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲು ಅದನ್ನು ಸ್ವತಃ ಪರಿಶೀಲಿಸುವುದನ್ನು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡನು.
