ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಚಂದ್ರಪುರಿ ಎಂಬ ಸುಂದರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ವಿಕ್ರಮ್ ಎಂಬ ರಾಜಕುಮಾರ ಆಳುತ್ತಿದ್ದನು. ವಿಕ್ರಮ್ ತುಂಬಾ ದಯಾಳು, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಅಭ್ಯಾಸವಿತ್ತು: ಯಾವುದೇ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಇತರರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತನಾಗಿದ್ದನು. ಒಂದು ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ, ರಾಜ್ಯದ ಗಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ತೊಂದರೆ ಉಂಟಾಯಿತು. ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದರು. ವಿಕ್ರಮ್ ತಕ್ಷಣ ತನ್ನ ಮಂತ್ರಿಗಳನ್ನು ಕರೆಸಿದನು. 'ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?' ಎಂದು ಅವನು ಕೇಳಿದನು.
ಮುಖ್ಯ ಮಂತ್ರಿ ಹೊಸ ಬಾವಿಯನ್ನು ಅಗೆಯಲು ಸಲಹೆ ನೀಡಿದರು, ಆದರೆ ವಿಕ್ರಮನಿಗೆ ಏನೋ ಒಂದು ಅನುಮಾನವಿತ್ತು. ಕೇವಲ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಬದಲು, ತಾನೇ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಅವನು ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದನು. ಆಗ ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು, ಸಮಸ್ಯೆ ಕೇವಲ ನೀರಿನ ಕೊರತೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಭೂಗತ ನೀರಿನ ಹರಿವು ಮತ್ತು ಸರಿಯಾದ ಚರಂಡಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕೊರತೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು. ಅವನು ಒಬ್ಬ ಪತ್ತೆದಾರನಂತೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹುಡುಕಿದನು.
ಅವನು ಅರಮನೆಗೆ ಮರಳಿದಾಗ, ಕೇವಲ ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ಕೇಳದೆ, ತಾನು ಕಂಡುಕೊಂಡ ಸತ್ಯದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದನು. ಆ ಯೋಜನೆಯಿಂದ ಹಳ್ಳಿಯು ಮತ್ತೆ ಸಮೃದ್ಧವಾಯಿತು. ಒಬ್ಬ ನಾಯಕ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿ ಇರುವುದಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಅರಿಯುವುದು ಎಂಬ ಪಾಠವನ್ನು ವಿಕ್ರಮ್ ಕಲಿತನು.
