முன்னொரு காலத்தில், சோழபுரம என்ற அழகான தேசத்தை இளவரசன் மாறன் ஆண்டு வந்தான். மாறன் மிகவும் அன்பானவன், ஆனால் அவனுக்கு ஒரு சிறு குறை இருந்தது. எதற்கும் மற்றவர்களைச் சார்ந்தே இருப்பான். ஒருமுறை, நாட்டின் எல்லையில் இருந்த ஒரு சிறிய கிராமத்தில் தண்ணீர் தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டது. மக்கள் மிகவும் கஷ்டப்பட்டனர். மாறன் உடனே தனது அமைச்சர்களிடம் சென்றான். 'அமைச்சரே, என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்று கேட்டான். அமைச்சர் ஒரு தீர்வைச் சொன்னார், ஆனால் அந்தத் தீர்வைச் செயல்படுத்தும் முன், மாறன் அந்த கிராமத்திற்குச் சென்று, அங்குள்ள நிலத்தின் தன்மை மற்றும் மக்களின் தேவையைத் தானே நேரில் சென்று ஆராயத் தீர்மானித்தான்.
அவன் தனது தேரைக் கிளப்பிக் கொண்டு கிராமத்திற்குச் சென்றான். அங்குள்ள வயல்களையும், பாழடைந்த கிணற்றையும் பார்த்தான். அப்போதுதான் அவனுக்குத் தெரிந்தது, பிரச்சினை வெறும் தண்ணீரின் தட்டுப்பாடு மட்டுமல்ல, நிலத்தடி நீர் மட்டம் குறைந்துவிட்டதும், சரியான வடிகால் வசதி இல்லாததும் தான். அவன் ஒரு சிறந்த புலனாய்வாளர் போல உண்மையைத் தேடினான். திரும்பி வந்த மாறன், அமைச்சர்களிடம் வெறும் யோசனைகளை மட்டும் கேட்காமல், உண்மையான காரணங்களைக் கண்டறிந்து ஒரு சிறந்த திட்டத்தை வகுத்தான். அந்தத் திட்டத்தால் கிராமம் மீண்டும் செழிப்படைந்தது. ஒரு தலைவன் என்பவன் அதிகாரத்தில் மட்டும் இருக்கக்கூடாது, உண்மையை விரைவாகக் கண்டறிந்து செயல்பட வேண்டும் என்பதை மாறன் உணர்ந்தான்.
