ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ರವಿ ಎಂಬ ರೈತನಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ತೋಟವಿತ್ತು. ಆ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಅವನು ಬೆಳೆಸಿದ ತರಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳು ಅವನ ಜೀವನದ ಆಧಾರವಾಗಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಒಂದು ದಿನ ಬಂದ ಭೀಕರ ಬಿರುಗಾಳಿಯು ಅವನ ತೋಟವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡಿತು. ರವಿಯ ಎಲ್ಲಾ ಕಷ್ಟದ ದುಡಿಮೆ ಮಣ್ಣುಪಾಲಾಯಿತು.
ತನ್ನ ತೋಟವನ್ನು ನೋಡಿ ರವಿ ತುಂಬಾ ದುಃಖಿತನಾದನು. ಅವನ ಗೆಳೆಯ ಸೋಮನಾಥ ಅವನ ಬಳಿ ಬಂದು, 'ರವಿ, ಸಂಪತ್ತು ಹೋದರೆಲ್ಲಾ ಮುಗಿದುಹೋಯಿತು ಎಂದು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಡ. ನಿನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನ ಎಂದಿಗೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದೇ ನಿನ್ನ ನಿಜವಾದ ಆಸ್ತಿ,' ಎಂದು ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿದನು.
ಮೊದಲು ರವಿಗೆ ಭಯವಾಯಿತು, ಆದರೆ ನಂತರ ಅವನು ಸೋಮನಾಥನ ಮಾತನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡನು. 'ನನ್ನ ಹಣ ಮತ್ತು ಬೆಳೆ ಹೋಗಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ನನ್ನ ಶಕ್ತಿ ಇನ್ನೂ ನನ್ನಲ್ಲಿದೆ' ಎಂದು ತನಗೆ ತಾನೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡನು. ಮರುದಿನವೇ ರವಿ ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಕೃಷಿ ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹೊಲಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಹಂತಹಂತವಾಗಿ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಹೊಸ ತೋಟವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದನು. ಅವನ ಈ ಅಚಲವಾದ ಛಲವು ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸಮೃದ್ಧಿಯತ್ತ ಕೊಂಡೊಯ್ದಿತು.
