ಜೀವದ ಚೈತನ್ಯ

ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಆರ್ಯನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನು ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗಿದ್ದರೂ, ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಉತ್ಸಾಹ ತೋರಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. 'ನಾಳೆ ಮಾಡೋಣ' ಎನ್ನುವುದು ಅವನ ನೆಚ್ಚಿನ ಮಾತಾಗಿತ್ತು. ಅವನ ತಾತ ವಿಕ್ರಮ್ ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ವರ್ಷ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಭೀಕರ ಬರಗಾಲ ಬಂದಿತು. ಆಗ ಮೀರಾ ಎಂಬ ಹುಡುಗಿ ಮಳೆ ನೀರನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಸಣ್ಣ ಕಾಲುವೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದಳು. ಅವಳು ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದಳು. ಆದರೆ ಆರ್ಯನ್, 'ಇದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ, ನಾನು ಆಮೇಲೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಸೋಮಾರಿಯಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದನು. ಕೆಲವು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಮಳೆ ಬಂದಾಗ, ಮೀರಾ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸದಿಂದ ಅವಳ ತೋಟವು ಹಸಿರಾಗಿ ಕಂಗೊಳಿಸಿತು. ಆದರೆ ಆರ್ಯನ್ ಏನನ್ನೂ ಮಾಡದೆ, ಕೇವಲ ಮರಕ್ಕಿರುವಂತೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತಿದ್ದನು. ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದ ಮನುಷ್ಯ ಕೇವಲ ಮರಕ್ಕಷ್ಟೇ ಸಮಾನ ಎಂದು ಆರ್ಯನ್ ಅರಿತನು. ಅಂದಿನಿಂದ ಅವನು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.