ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಶೋಕ ಎಂಬ ಯುವಕನಿದ್ದನು. ಅವನ ತಂದೆ ಒಬ್ಬ ನೈಪುಣ್ಯವುಳ್ಳ ನೇಯ್ಗೆಯವನಾಗಿದ್ದರು. ಅವರ ಕುಟುಂಬದ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಜೀವನೋಪಾಯವು ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ಈ nghềದ ಮೇಲೆಯೇ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿತ್ತು. ಅಶೋಕನು ಈ ಕಲೆಯನ್ನು ಕಲಿಯಬೇಕೆಂದು ತಂದೆ ಆಶಿಸಿದ್ದರು.
ಆದರೆ ಅಶೋಕನು ತುಂಬಾ ಸೋಮಾರಿ ಆಗಿದ್ದನು. 'ನಾಳೆ ಮಾಡೋಣ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಅವನು ಸಮಯವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ತಂದೆ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅಶೋಕನು ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಕಾಲ ಕಳೆಯುವುದರಲ್ಲಿ ಮಗ್ನನಾಗಿದ್ದನು.
ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಅಶೋಕನಿಗೆ ಕೆಲಸದ ಮೇಲಿನ ಹಿಡಿತ ತಪ್ಪಿತು. ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸ ಬಂದಾಗ, ಅವನು ಅದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡಲು ವಿಫಲನಾದನು. ಇದರಿಂದ ಕುಟುಂಬದ ಹೆಸರಿಗೆ ಮಸಿ ಅಂಟಿತು. ಸೋಮಾರಿತನವು ಕುಟುಂಬದ ಕೀರ್ತಿಯೆಂಬ ದೀಪವನ್ನು ಆರಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಅಶೋಕನಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು. ಅವನು ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಂಡು, ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ತನ್ನ ಶ್ರಮದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಕುಟುಂಬದ ಗೌರವವನ್ನು ಮರಳಿ ತಂದನು.
