ಚಂದ್ರಪುರ ಎಂಬ ಸುಂದರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ವಿಕ್ರಮ್ ಎಂಬ ಯುವ ರಾಜ ಆಳುತ್ತಿದ್ದನು. ವಿಕ್ರಮ್ ಧೈರ್ಯವಂತನಾಗಿದ್ದರೂ, ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಮಂತ್ರಿ ಮಾಧವನು ಬಹಳ ಜ್ಞಾನಿ ಮತ್ತು ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದವನಾಗಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ ವಿಕ್ರಮ್ ತನ್ನ ನೆರೆಯ ರಾಜ್ಯದ ಮೇಲೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಇದು ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಕಷ್ಟ ತರಬಹುದು ಎಂದು ಮಾಧವನಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು.
ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಿಕ್ರಮ್, 'ನಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಲು ನಾವು ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲೇಬೇಕು!' ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದನು. ಮಾಧವನು ಎದ್ದು ನಿಂತು, 'ಮಹಾರಾಜರೇ, ಯುದ್ಧವು ಕೇವಲ ನಾಶವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ, ಪ್ರಜೆಗಳ ಸುಖವನ್ನು ಅಲ್ಲ. ನಾವು ಶಾಂತಿಯುತವಾಗಿ ಮಾತಾಡೋಣ,' ಎಂದನು. ವಿಕ್ರಮ್ ಕೋಪಗೊಂಡನು, 'ನೀನು ನನಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಆದರೆ ಮಾಧವನು ಹೆದರಲಿಲ್ಲ. 'ತಪ್ಪಾದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜನು ನಡೆಯುವಾಗ, ಅವನನ್ನು ತಡೆಯುವುದು ಮಂತ್ರಿಯ ಕರ್ತವ್ಯ,' ಎಂದು ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು. ಮಾಧವನ ಮಾತಿನಿಂದ ವಿಕ್ರಮ್ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಕೈಬಿಟ್ಟನು. ಮಾಧವನ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯಿಂದ ರಾಜ್ಯವು ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
