ನೀಲಗಿರಿ ಎಂಬ ಸುಂದರ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಸೋಮು ಎಂಬ ರೈತನಿದ್ದನು. ತನ್ನ ಗ್ರಾಮದ ಒಣಗಿದ ಹೊಲಗಳಿಗೆ ನೀರು ತರಲು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕಾಲುವೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕೆಂಬುದು ಅವನ ಕನಸಾಗಿತ್ತು.
ಈ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಲು ಅವನು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ವಿಕ್ರಮ್ನನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡನು. ವಿಕ್ರಮ್ ತುಂಬಾ ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ಬಹಳ ವಿವರವಾದ ನಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದನು, ಕಾಲುವೆ ಎಲ್ಲಿ ಬರಬೇಕು, ಎಷ್ಟು ಆಳವಿರಬೇಕು ಎಂದು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಯೋಜಿಸಿದನು. ವಿಕ್ರಮ್ನ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಎಲ್ಲರೂ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡರು.
ಆದರೆ ಕೆಲಸ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಎದುರಾದವು. ವಿಕ್ರಮ್ ಬಳಿ ಉತ್ತಮ ಯೋಜನೆ ಇತ್ತು, ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕೆಲಸಗಾರರನ್ನು ಹೇಗೆ ಮುನ್ನಡೆಸಬೇಕು ಅಥವಾ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಅಡೆತಡೆಗಳು ಬಂದಾಗ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ದಿನ ಕಾಲುವೆಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಬಂಡೆ ಎದುರಾಯಿತು. ವಿಕ್ರಮ್ ಗಾಬರಿಯಾದನು. ಆ ಬಂಡೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಸರಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ತಾಂತ್ರಿಕ ಜ್ಞಾನ ಅಥವಾ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿ ಅವನಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ.
ಕೊನೆಗೆ, ಕಾಲುವೆಯ ಕೆಲಸ ಅರ್ಧಕ್ಕೆ ನಿಂತುಹೋಯಿತು. ಹಣ ವ್ಯರ್ಥವಾಯಿತು, ಆದರೆ ನೀರು ಹೊಲಗಳಿಗೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ವಿಕ್ರಮ್ನ ಯೋಜನೆ ಸರಿಯಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಅವನಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ ಯೋಜನೆ ಇದ್ದರೆ ಸಾಲದು, ಅದನ್ನು ಮಾಡುವ ಕೌಶಲವೂ ಬೇಕು ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸೋಮು ಅರಿತನು.
