ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಕ್ರಮ್ ಎಂಬ ಯುವ ಮಂತ್ರಿ ಇದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮತ್ತು ರಾಜನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ನಂಬಿಕಸ್ತನಾಗಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ ರಾಜನು ಒಂದು ಹೊಸ ನಿಯಮವನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಆ ನಿಯಮವು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೆ ತೊಂದರೆ ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ವಿಕ್ರಮ್ ಗಮನಿಸಿದನು.
ವಿಕ್ರಮ್ನ ಗೆಳೆಯ ರೋಹನ್ ಅವನಿಗೆ ಸಲಹೆ ನೀಡಿದನು, "ವಿಕ್ರಮ್, ನೀನು ಯಾಕೆ ರಾಜನಿಗೆ ಇದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೀಯಾ? ನೀನು ಸುಮ್ಮನಿದ್ದರೆ ರಾಜನಿಗೆ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೋಪ ಬರಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ಅಧಿಕಾರವೂ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ರಾಜನು ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಹೆದರಬೇಡ, ಸುಮ್ಮನೆ ಇರು."
ವಿಕ್ರಮ್ ಆಲೋಚನೆಗೆ ಬಿದ್ದನು. ತನ್ನ ಕೆಲಸ ಹೋಗಬಹುದು ಎಂಬ ಭಯ ಅವನಿಗೆ ಇತ್ತು. ಆದರೆ, ಒಬ್ಬ ನಿಜವಾದ ಮಂತ್ರಿ ಎಂದರೆ ರಾಜನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುವಂತೆ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವವನಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ರಾಜನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಸತ್ಯ ಹೇಳುವವನು ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು.
ಮರುದಿನ ರಾಜಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ವಿಕ್ರಮ್ ಬಹಳ ವಿನಯದಿಂದ ರಾಜನ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಆ ನಿಯಮದಿಂದ ಆಗುವ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು. ರಾಜನಿಗೆ ಮೊದಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇಸರವಾಯಿತು, ಆದರೆ ವಿಕ್ರಮ್ ಹೇಳಿದ ವಿಷಯದ ತರ್ಕವನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ರಾಜನಿಗೆ ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಯಿತು. "ವಿಕ್ರಮ್, ನಿನ್ನ ಧೈರ್ಯಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ಸತ್ಯ ಹೇಳಲು ಹಿಂಜರಿಯದ ನಿನ್ನಂತಹವರೇ ನಮಗೆ ಬೇಕು," ಎಂದು ರಾಜನು ಮೆಚ್ಚುಗೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದನು.
ವಿಕ್ರಮ್ನ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯಿಂದ ರಾಜನಿಗೆ ಅವನ ಮೇಲೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗೌರವ ಬಂದಿತು.
