ವಿಕ್ರಮ ಎಂಬ ರಾಜನು ಬಹಳ ಶಿಸ್ತಿನವನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನ ಮಂತ್ರಿ ಆದಿತ್ಯನು ಬಹಳ ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದವನು ಮತ್ತು ಚುರುಕಾದ ಬುದ್ಧಿಯವನು. ಒಮ್ಮೆ ರಾಜ್ಯದ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರವಾಹ ಬರಲಿದೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ಬಂದಿತು. ರಾಜ ವಿಕ್ರಮನು ತಣ್ಣಗಿರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾ, 'ಇನ್ನೂ ಸಮಯವಿದೆ, ಈಗಲೇ ಅವಸರ ಮಾಡುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ಆದರೆ ಆದಿತ್ಯನು ರಾಜನ ಮಾತನ್ನಷ್ಟೇ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ; ರಾಜನ ಮುಖಭಾವವನ್ನೂ ಗಮನಿಸಿದನು. ರಾಜನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿನ ಆತಂಕ ಮತ್ತು ಹಣೆಯಲ್ಲಿನ ಸುಕ್ಕುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಜನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನೋ ಅಡಗಿದೆ ಎಂದು ಆದಿತ್ಯನಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು. ರಾಜನ ಅಧಿಕೃತ ಆದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯದೆ, ಆದಿತ್ಯನು ತಕ್ಷಣವೇ ಜನರನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸಲು ಸೂಚಿಸಿದನು.
ನಂತರ ರಾಜನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕೇಳಿದನು, 'ನಾನು ಆದೇಶ ನೀಡುವ ಮೊದಲೇ ನೀನು ಹೇಗೆ ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಂಡೆ?' ಅದಕ್ಕೆ ಆದಿತ್ಯನು ವಿನಯದಿಂದ, 'ಮಹಾರಾಜರೇ, ನಿಮ್ಮ ಮೌನದಲ್ಲೂ ಒಂದು ಸಂದೇಶವಿತ್ತು. ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ನಾನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡೆ' ಎಂದನು. ಆದಿತ್ಯನ ಈ ಸಮಯಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಂದಾಗಿ ಸಾವಿರಾರು ಜನರ ಜೀವ ಉಳಿಯಿತು. ಆದಿತ್ಯನಂತಹ ಮಂತ್ರಿಗಳು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಆಭರಣ ಎಂದು ರಾಜನು ಹೊಗಳಿದನು.
